Maandelijks archief: september 2012

13.09.2012 – week 6 dag 2 – 50 min DL 70% max HR + VS – totaal 11 km

**13.09.2012 – week 6 dag 2 – 50 min DL 70% max HR + VS – totaal 11 km**

Op de valreep nog de training gedaan en dat ging prima. Wel weer hetzelfde probleem met de HF maar dat gaat verdwijnen of blijft een probleem. Dat kan ik niet goed inschatten. Doortrainen en afwachten maar wat er gebeurt. Qua benen en ademhaling ging het in ieder geval goed. In de ochtendschemering nog veel roofvogels gezien die over mijn hoofd scheerden en dat blijft bijzonder.

Op naar de GNR hoewel er voor zaterdag nog een hobbelrondje gepland staat.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 13

sep 82 km – 2012 totaal 1.579 km

Edinburgh – Marathon – May 26, 2013

Je het staat er echt: marathon zonder het woordje ‘half’.

Terugbladerend zie ik dat ik vlak na de eerste halve marathon in Nottingham een plannetje maakte voor de tweede halve marathon in Edinburgh, gekoppeld aan een lekkere vakantie. Bijna in dezelfde periode al nu, dus al maanden vooruit! Grappig, want ik had in september 2011 nog helemaal niet kunnen weten dat ik voor Edinburgh nog de Berenloop zou doen, Berlijn en Utrecht als LSD zou lopen en dan nu aanstaande zondag alweer mee zal doen met de Great North Run. Zo zie je maar. En dat allemaal terwijl ik tijdens het lopen in Nottingham nog dacht ‘tjeee waarom doe ik dit eigenlijk’.

Toch zitten er verschillen tussen de verschillende loopjes. De Berenloop was super leuk, qua sfeer en omgeving. Terschelling is natuurlijk prachtig. Het weer werkte mee, kortom het was geweldig. Tel daarbij op dat het onverwacht was dat ik ineens mee kon doen, dus twee dagen van te voren ineens sterke voorpret en geen aanloop spanning ofzo. Berlijn was ook heel erg leuk en daar liep ik voor het eerst via de RWR methode van Jeff Galloway. Ik vertrok met een plannetje, hield me daaraan en liep een heerlijke ontspannen loop met niet eens een slecht gemiddelde. Het weekend was verder gewoon super. Dus de Berlin Halbmarathon staat voor 2013 ook weer gepland en is geboekt. Die loop staat nu ook in mijn trainingschema ingepland als ‘snellere HM’. Utrecht was een debacle. Ik nam een startnummer over van iemand omdat het me leuk leek die loop te doen (jajaja een week na Berlijn) omdat er voor die dag toch een LSD op het programma stond. In de stromende regen liep ik daar en de laatste lap van 5 km heb ik echt struikelend en harkend afgelegd. Ik had het koud en wat was het saai onderweg. Nooit weer, maar dat werd mooi opgelost want de loop is voor 2013 helemaal verdwenen van de hardloopkalender. Zou ook niet meer meegedaan hebben. En daarna dan eind mei Edinburgh. Daarvoor deed ik een 12 weken schema met in de aanloop 2 geplande runs waar ik een PR op de 5 en de 10 liep. Dat beloofde veel goeds! We zijn eerst het parcours gaan verkennen en daarna de loop zelf. Wederom te warm weer voor me en hoewel ik ruim 6 minuten van mijn ‘oude tijd’ afliep, was het einde nou ook niet echt zo relaxed als tijdens de run in Berlijn. Zo zie je maar wat je moet doen voor die lousy paar minuten korter!

Meteen diezelfde dag nog besloten we de run te herhalen in 2013, want het huisje was super, we hadden geweldig weer en het was gewoon leuk geweest. Dat moet toch beter kunnen! Dus alles was geboekt en gepland al voor de halve marathon in 2013.

Maar ja, plannen zijn er om te veranderen en vorige week besloot ik dus de halve om te zetten naar de hele. Dat wil zeggen: me ook in te schrijven voor de hele want omruilen mag niet, ook niet vlak van te voren. En aangezien ik daar wel per se wil lopen, is een uitwijkmogelijkheid naar de halve dan wel zo fijn. Ik kan dan trainen in koeler weer tijdens de winter en het voorjaar om eind mei getraind en wel aan de start te verschijnen (en aan de finish). Tenminste, als alles zo blijft lopen zoals het nu gaat. Mijn schema is gemaakt en dat ziet er spannend uit. Berlijn HM staat daar – zoals gezegd – in als snellere halve marathon. Ik ben dus benieuwd. Nog 9 maanden te gaan en de klok gaat al meteen lopen vanaf zondag na de run. Er zal immers wel even aan getrokken moeten worden om de endurance verder op te bouwen. Maar komt tijd komt raad. Het is een absoluut slechte keuze qua parcours met 21 km op en neer gaande weg (zoals ik van afgelopen keer nog weet maar toen waren het maar 6 van die rottige kilometers) maar voor mij wel handig om te kunnen vertrekken met alleen het ‘finishen’ als doel. Wie weet krijg ik daarna de smaak te pakken voor een tweede.

11.09.2012 – week 6 dag 1 – 4×2000 (6 min R) – totaal 11 km

**11.09.2012 – week 6 dag 1 – 4×2000 (6 min R) – totaal 11 km**

Vandaag deed ik een interval training zoals ik in week 3 ook gedaan heb. Vandaag moesten het alleen 4 laps zijn en geen 3. So far so good. Ik nam me voor om 4 gelijkmatige laps te doen qua snelheid en de metronoom op 170 te zetten. Dat voelde allemaal wel goed. Helaas ging de eerste te snel (5.30 min/km met HR 151), maar dat kwam ook vanwege de wind in de rug denk ik. De tweede ging precies goed op het gewenste tempo (5.45 min/km met HR 153). De derde liep helemaal verkeerd, want ondanks dat de tijd prima was, liet Garmin me totaal in de steek, en hield alles ermee op na 1.600 meter. Ik liep toen op 5.35 min/km (weer wind mee) maar nadat eerst de cadans al was uitgevallen, zag ik daarna ineens helemaal geen pace meer in beeld. Omdat de afstand wel gewoon doorliep en de tijd ook, wilde ik het rondje afmaken, maar toen ik de bocht omsloeg zag ik dat ook de afstand niet meer meeliep en toen had ik er genoeg van en klokte de lap dus te vroeg af. De laatste lap deed ik weer op mijn gemakje (overigens met prima ronde tijd). Toch liep ik niet ‘lekker’ en werd er weer op de rem getrapt. Het blijft vervelend maar ik ga ervan uit dat het over de tijd wel zal verbeteren met de juiste training. Ik moet zondag maar kijken hoe het allemaal loopt.

In ieder geval weet ik nu echt heel zeker dat de Herzog kousen voor mij niet geschikt zijn. Goede compressie op de kuiten maar echt niet rond de enkel en dat is voor mij extra vervelend. Jammer maar helaas, maar nu – na enkele keren opnieuw testen – weet ik het zeker. En ik ben niet de enige bij wie de kous te strak zit om de enkel helaas.

Donderdag nog even testen welke koptelefoon ik ga gebruiken tijdens de GNR want ik ga denk ik wel met muziek lopen deze keer. De route is nou niet echt aangenaam lopen qua omgeving, en ik denk dat ik puur met lopen bezig zal zijn. Een muziekje is dan wel een goede afleiding. Verder gaat de Nathan mee en weet ik al wat ik aan ga trekken. Het blijkt nu ineens toch warm te worden dus dat is erg jammer. Aftellen dan nu maar!

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 17
* cadans 170

sep 71 km – 2012 totaal 1.559 km

08.09.2012 – week 5 dag 3 – 130 min DL 70% max HR – totaal 21 km

**08.09.2012 – week 5 dag 3 – 130 min DL 70% max HR – totaal 21 km**

Vandaag stond weer een lange run op het programma alleen dan op de zaterdag, in plaats van op de zondag zoals in week 3 en week 2.

Zonder Ztje vandaag en ook zonder S. op de fiets. Daarom maar gekozen voor muziek onderweg, zodat ik eens kon uitproberen of de nieuwe Philips headphone iets is. Dat is een sportgeval waarbij de band achter het hoofd zit. Op zich zit het vrij aardig, ondanks de bril en coolcap. Maar ik vind het eigenlijk vervelend als je hele goede oordopjes hebt, zodat je niets meer hoort aan achtergrond geluiden. Bovendien hoorde ik mijn ademhaling resoneren in de dopjes. Ook vreemd. Zal binnenkort een nieuwe poging doen met andere dopjes. Maar ik heb toch 2 uur met zachte muziek gelopen, en alleen het laatste stuk heb ik het geval van mijn hoofd gerukt. Metronoom heb ik de hele weg aangehad op 170 en dat is voor een langzame duurloop nog best aardig. Vorige week liep ik op 166 en je merkt toch al weer verschil.

Het was prima weer en ik wist ongeveer hoe ik de tijd vol moest maken op dit tempo en kwam niet eens zo slecht uit. Een stukje te vroeg voor het einde maar dat is op zich OK.

Onderweg nam ik water uit mijn Nathan voor de verandering 4 gels. Ik had de voorgaande dagen niet super goed/veel gegeten, dus dan maar onderweg alles op peil gehouden. Dat (be)viel allemaal prima.

Geen leuke ontmoetingen of vogels deze keer. Alleen maar gelopen. De tijd ging wel heel snel voorbij, en het liep ook allemaal erg gemakkelijk. Ik liep vandaag zo makkelijk en met zo’n mooie lage HR dat ik me afvroeg of ik misschien wel heel erg langzaam liep, maar dat was niet zo. Misschien toch vooruitgang met dit soort training, of gewoon een redelijke dag. Ik weet het niet.

Overigens liep ik weer eens op de Herzog kousen en die kousen zitten bij mij toch echt niet goed rond de enkel. Veel te strak en juist op die plek kan ik dat niet hebben met een verkeerde druk vanwege die bloedvaten daar. Ik ben benieuwd of de CEP kousen nu niet de problemen gaan geven bij de volgende run.

Overigens kreeg ik mijn schema binnen voor de marathon. Op 30 september (dus 2 weken na de HM) staat er alweer een 25 km op het programma. Ik ben benieuwd of ik me nou kapot ga vervelen tijdens die langere runs, maar misschien kan ik wat leuke nieuwe routes gaan zoeken voor die langere trainingen. Ik ben benieuwd!

Toen ik thuiskwam heb ik meteen weer een bananensmoothie gedronken en even mijn benen gekoeld. Op naar de volgende training. Vandaag voelde het in ieder geval prima.

Gegevens:

* totaal 21 km
* temp 17
* HR average 136 bpm
* cadans 170

sep 60 km – 2012 totaal 1.548 km

06.09.2012 – week 5 dag 2 – 65 min DL 75% max HR – totaal 11,5 km

**06.09.2012 – week 5 dag 2 – 65 min DL 75% max HR – totaal 11,5 km**

‘Bent u daar alweer?’ hoorde ik ineens zeggen en voordat ik het wist stond ik natuurlijk weer te kletsen met een oudere man die vroeger ook veel aan hardlopen had gedaan. Mét marathons voegde hij daar nog aan toe. Misschien kan ik over 9 maanden ook zeggen dat ik mijn eerste marathon heb ‘gedaan’.

Maar eerst naar de training van vandaag. Gisteren waren mijn nieuwe (vervangings) schoenen aangekomen. Super snelle verzending door Hardloopcentrum in Groningen waar ik erg blij mee was. Dat is nog eens andere koek dan Run2Day Rotterdam waar waar ik nu tot twee keer toe een slechte ervaring mee heb. Ik begon dus eerst met het aantrekken van mijn nieuwe schoentjes en het uitzoeken hoe strak of hoe los de veters moesten zitten. Dat is altijd weer even uitproberen bij een nieuwe schoen!

Al snel was ik op weg naar de Rottemeren. Het was niet warm en een beetje bewolkt, dus ik was al lang blij. Vandaag stond een 65 minuten DL op het programma.

Alles liep voorspoedig en al snel hobbelde ik langs de molenviergang. Dat blijft toch wel een bijzonder gezicht zo. Eigenlijk kan ik met RWR wel weer eens een fotootje schieten van het gebied nu. Na de molens het water over via de brug en daarna alweer de andere kant op. Langs het restaurantje en daarna langs allerlei bootjes waar mensen nu duidelijk lekker lagen te slapen nog terwijl ik met mijn tikkende metronoom langs hobbelde. Verder langs het water. Woeffie vond het prachtig, want zij reageert op alle piepjes en keek steeds op of het zo allemaal wel goed ging als we weer gingen versnellen. ‘Ja hoor woeffie, je doet het prima’. Helaas halverwege nog een enorme Berner Sennenhond die MIJ bijna aanviel en toen schrok ik me dus kapot. De eigenaar stond in zijn tuin en zei niets waarop ik dus hels naar die kerel blafte dat hij misschien z’n hond kon roepen ofzo.

Verder liep ik met woeffie, over het bruggetje en alweer op de terugweg. Veel fietsende kinderen daar die niet op of om keken maar ik deed deze keer ook net alsof ik gek was en een bejaarde rij je toch ook niet zomaar aan met je fietsje gelukkig.

Omdat ik niet ‘uitkwam’ qua tijd, moest ik de ronde weer opnieuw beginnen om de tijd vol te maken. Daar kwam ik dus voor de eerste keer de man met het hondje tegen die me duidelijk aan het bestuderen was toen ik aan kwam lopen. toen ik mijn tijd had volgemaakt, wandelde ik over het naastgelegen fietspad door de bomen weer terug richting de auto.

Aan het einde van het fietspad kwam ik weer op de weg waar ik eerst had hardgelopen. ‘Bent u daar alweer?’ hoorde ik ineens zeggen. De man met het hondje was daar ook weer. Hij dacht dus dat ik een minirondje had gemaakt en toen ik uitlegde dat ik al rond het water had gelopen was hij geinteresseerd. Of ik een belletje op mijn schoenen had? Ik snapte eerst niet wat hij bedoelde maar het bleek dat hij mijn metronoom had gehoord en ik legde uit waar dat geval voor diende. De hele weg had ik de metronoom inderdaad aangehouden op 170 bpm en dat liep prima. Daarbij had ik overigens een ademhaling van 3/5 over de hele weg. Al snel kwamen we aan de praat en vertelde hij over zijn marathons en wedstrijden, maar ook over zijn blessures en knieproblemen waardoor hij nu niet meer kon lopen. Ik weet niet precies hoe oud hij nu was, maar hij had tot 65 jaar gelopen vertelde hij. Altijd leuk die ontmoetingen!

Hij vroeg aan mij waar ik liep en ik vertelde over de halve marathons van Berlijn, Edinburgh en het loopje in Londen. Ook vertrouwde ik hem toe dat ik me had ingeschreven voor mijn eerste hele marathon in Edinburgh. Over 9 maanden wordt er dus misschien wel een nieuwe marathonloopster geboren. Eerst maar eens kijken hoe dat gaat, ik heb nog 9 maanden te gaan. Mocht het niet lukken, dan kan ik die dag altijd nog kiezen voor de halve, want ik ben voor beide evenementen ingeschreven. Ook bij warm weer zal ik zeker switchen naar de halve, want de hele begint 2 uur later dan de halve en vorig jaar was het ook ineens erg warm! Afwachten maar.

Op naar zaterdag, dan staat er weer een 130 minuten loop op het programma.

Gegevens:

* totaal 12 km
* temp 17
* cadans 170

sep 39 km – 2012 totaal 1.526 km

review: SpiBelt

review: SpiBelt

Wie kent het probleem niet waar je eigenlijk spullen laat tijdens het hardlopen? Een sleutel, een telefoon, gelletjes of andere kleine spulletjes? Op hele lange duurlopen heb ik wel eens een rugzakje bij me of een grote belt, maar niet tijdens gewone trainingen. En met het warmere weer draag je nu eenmaal geen jack meer en niet in alle broeken zit een zakje.

Maar daar is een prima oplossing voor!

Al enkele maanden geleden kocht ik de SpiBelt na lovende kritieken op internet. Omdat het dit voorjaar al snel mooier weer werd, zocht ik immers iets om mijn sleutels en telefoon in mee te kunnen nemen, aangezien het al snel geen weer meer was voor een jackje.

Toen ik in april in Berlijn de halve marathon zou gaan lopen en ik per se iets mee wilde nemen onderweg en de weersvoorspellingen mooi weer beloofden zodat ik geen jack zou dragen tijdens de loop, begon de tijd helemaal te dringen en kocht ik dus in grote haast een SpiBelt die overigens ontzettend snel bezorgd werd. Dat was dus al een eerste positieve ervaring met de SpiBelt! Goedkoop was het ding niet, en inmiddels zijn de prijzen kennelijk gedaald, want als ik kijk op de website, is de prijs tegenwoordig aanzienlijk lager dan toen ik mijn exemplaar kocht. Overigens stond op de expo in Berlijn ook nog een stand waar de SpiBelt tegen een lagere prijs werd verkocht, maar dat wist ik niet ten tijde van bestellen natuurlijk. Mijn ervaring met het bestellen was in ieder geval heel erg positief, want ik kreeg ook alle uitleg over het geval van te voren dus dat was fijn en ook het versturen ging heel erg snel.

wat is het nou eigenlijk?

De SpiBelt is dé oplossing voor het meenemen van kleine spulletjes tijdens het lopen. Het is een rekbaar etuitje waar vrij veel in kan en stuitert totaal niet tijdens het lopen. Je kunt de Spibelt zowel op de buik als op de rug dragen is mijn ervaring. Verkrijgbaar in diverse kleuren, met en zonder gel lusjes en ook in waterdichte variant (voor triatleten). Ik koos voor een eenvoudige zwarte uitvoering van waterafstotend materiaal. Echt waterdicht is het niet, maar aangezien ik de SpiBelt toch meestal op mijn broek onder mijn shirtje draag, komt er weinig water in.

Als je de SpiBelt in eerste instantie ziet, vraag je je af wat je met zo’n piepklein gevalletje moet beginnen. Het is niet meer dan een elastieken band met een piepklein etuitje met een ritsje.

wat kan er in?

Maar schijn bedriegt, want dat kleine dingetje is enorm rekbaar en past zich aan aan datgene wat jij erin wilt stoppen! En dat is vrij veel! Op mijn normale trainingen heb ik mijn telefoon en autosleutel erin. Pas wel op met bekrassen van het scherm, en stop de telefoon als grootste item ‘onderin’ (dus tegen de kant die tegen het lichaam zal zitten) in de SpiBelt met het scherm tegen de stof. Ik heb tijdens de HM in Berlijn ook een klein waterflesje (250 ml) erin gestopt omdat ik geen zin had in een waterbelt en dat past ook prima. Het is een beetje proberen wat er allemaal in past. De stof rekt enorm mee, dus enkele gelletjes passen er bijvoorbeeld ook in. Hou er dan wel rekening mee dat er gemakkelijk iets uit kan vallen als je iets onderweg tijdens het lopen wilt pakken, want er zitten geen vakken of iets dergelijks in het etuitje. Oefen daar dus van te voren mee! Met een beetje handigheid en slim inpakken kan er veel in en krijg je het er ook weer uit maar dat is wel even oefenen.

hoe te dragen?

Op mijn vraag hoe ik de SpiBelt moest dragen kreeg ik een uitgebreid antwoord met een plaatje. SpiBelt raadt aan om de SPIbelt net onder de broekriem, dus eigenlijk bijna op je heupbotjes te dragen. Hij moet niet op je billen zitten, dat loopt niet fijn. Je moet voor je zelf uitproberen wat het prettigst loopt. In ieder geval moet de riem een stuk onder je taille zitten, meer om het brede deel van je heupen. Je kunt de Spibelt zowel op de buik als op de rug dragen is mijn ervaring. Hoeveel of hoe weinig er ook in zit, er rammelt of stuitert niks

afwerking en kwaliteit

De SpiBelt ziet er gelikt uit en is mooi afgewerkt. De rits sluit mooi en zit er goed in. Het materiaal is overal glad, en aan de binnenkant lijkt een soort laag te zitten. Ik neem aan dat dit het waterafstotende materiaal is dat het water grotendeels uit de etui houdt. Het is bijzonder om te zien dat het etui na zoveel gebruik inmiddels nog steeds zo mooi weer invouwt als er niets inzit. Dat is dus duidelijk meer dan alleen een ‘rekbaar’ materiaal! Ik weet natuurlijk nog niet hoe lang de levensduur zal zijn, maar inmiddels na 5 maanden bijna non stop gebruik tijdens trainingen ziet de SpiBelt er nog prima uit, vouwt nog goed in en is niet uitgerekt of iets dergelijks. Dat belooft dus veel goeds.

opmerkingen

Ik heb eigenlijk geen minpunten gevonden. Het is natuurlijk geen belt, maar een ‘een-vaks-etuitje’ waar erg veel in gestopt kan worden. Ik weet inmiddels dat er een variant is met gel-lusjes en daar ben ik erg benieuwd naar, want ik vind het veel te lastig om gelletjes tijdens het lopen eruit te halen. Dat doe ik dus niet meer. Misschien moet ik die nog eens uitproberen. Mocht ik dat doen, dan volgt de review hier weer. Ik liep in Edinburgh met een aparte gelletjes belt (wat overigens prima ging). Wat mij betreft is de SpiBelt in ieder geval een absolute aanrader om items mee te nemen tijdens het lopen.

de website

Natuurlijk staat deze review ook op de review site, samen met veel andere handige gadgets

04.09.2012 – week 5 dag 1 – 60 min DL 70% max HR – totaal 10 km

**04.09.2012 – week 5 dag 1 – 60 min DL 70% max HR – totaal 10 km**

Vandaag weer een nieuwe week van mijn schema naar de GNR. Een rustige ronde na de 10 km TL van afgelopen zondag. Het is lekker weer, dus ik besluit om vroeg te gaan. Omdat ik na de GNR op een andere manier ga trainen, besloot ik die aanpak eens te integreren in mijn loop van vandaag. Ik heb geen idee wat ik daarvan vond eigenlijk. Donderdag nog maar eens kijken.

Overigens had ik al een donkerbruin vermoeden dat mijn lekkere Pure Flow schoenen niet meer zo liepen zoals ze aan het begin liepen en nu zie ik tot mijn verrassing overal netjes bij staan dat deze schoenen maximaal 500 km meegaan vanwege de gebruikte materialen. Nou lekker dan. Hoewel het leuk is dat ik niet gek ben, komt het een beetje lullig uit zo. Ik bestelde toch maar een nieuw paar, ondanks dat er niet echt een fijne aanbieding ergens te vinden was. Jammer maar helaas. Morgen rollen ze al binnen dus donderdag kan ik de schoenen gaan inwijden en daarmee ben ik net op tijd voor de GNR op de 16e. Zal binnenkort de review pagina updaten met reviews van 10 verschillende loopschoenen.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 20

sep 27 km – 2012 totaal 1.514 km

02.09.2012 – week 4 dag 4 – 10 km TL wedstrijd

**02.09.2012 – week 4 dag 4 – 10 km TL wedstrijd**

Vandaag de laatste dag van week 4, dus nog maar 2 weken te gaan. Vanmiddag om 11.45 de start van een ‘wedstrijd’. Ik heb er wel zin in en ik ben volgens mij fit en goed voorbereid.

na de run

Laat ik beginnen met het resultaat: slomer dan sloom. Maar…. ik keek eens in het tabelletje van Jeff Galloway over de invloed van temperatuur:

Adjusting Race Pace for Heat: Estimated temperature at finish – Slower than goal pace – 8 min mile becomes…

55-60 degrees – 1% – 8:05
60-65 degrees – 3% – 8:15
65-70 degrees – 5% – 8:25
70-75 degrees – 7% – 8:35
75-80 degrees – 12% – 8:58
80-85 degrees – 20% – 9:35
Above 85 degrees – Forget it… run for fun

En dan komt de 7% extra ten opzichte van april toch wel akelig in de buurt van de snelheid die ik nu eruit wist te persen. In april tijdens Rotterdam was het iets van 11 graden, nu ineens 21 graden en tot mijn verrassing was er nog een echte zon ook in dat uurtje dat ik aan het lopen was. Grrrrr

Maar goed, terug naar de run. Ik had er wel zin in, was goed getraind en voorbereid dus wat dat betreft kon er weinig misgaan. Het was lekker bewolkt en grijs dus ik was vol goede moed. Op weg naar de run trekt de bewolking weg en komt ineens de koperen ploert tevoorschijn. Als ik in het startvak sta om 11.30, schijnt de zon volop. Fijn voor de supporters en de organisatie maar ik baal er een beetje van.

klik voor groot



Het eerste rondje zal over de atletiekbaan gaan. Ik schuif een beetje naar achteren omdat ik rustig aan wil starten en na het startschot begin ik aan de run. Rustig aan rustig aan. Links en rechts word ik natuurlijk toch gepasseerd en dat doet me niks. Ik kijk op mijn klokje, dat zich deze hele run keurig zal gedragen. De nieuwe batterijtjes voor de footpod lijken ook goed werk te doen qua verbinding tussen horloge en schoenen. Ik zie dat ik misschien wel erg rustig start, maar ik weet ook dat een te snelle start me nergens zal brengen.

klik voor groot

Na het rondje op de baan linksaf de straat op. Daar staat zelfs een bandje. Echt leuk. De eerste kilometer zit er al snel op en ik zie dat de eerste kilometer inderdaad wel erg rustig is. Geeft niet (denk ik nog). De tweede kilometer tikt weg en ik voel me prima. De derde kilomeer gaat ietsje sneller en ik zie het gemiddelde netjes wat omlaag schuiven. Na kilometer 5 zal ik wel zien wat er gebeurt. Ik heb het wel warm en de route is niet echt lekker om te lopen met veel stoepjes, bochtjes en 180 graden keerpunten. Als ik wil gaan versnellen gebeurt er niks. Net alsof de handrem erop staat. Ik heb nergens ‘last’ van, maar omdat ik wil gaan versnellen, en dat niet lukt, begin ik tegen ‘mezelf’ te lopen.

Op verschillende punten zie ik S. met woeffie langs de kant staan. Woeffie snapt niet waarom ze niet lekker mee mag lopen en achteraf had ik haar ook gewoon best over kunnen pakken en lekker mee kunnen nemen. Was het tenminste nog een lekker rondje geweest en misschien had dat de aandacht wel afgeleid van de handrem.

Ik zet de metronoom weer even aan om mijn cadans op te pikken omdat ik misschien een beetje aan het sloffen ben. Ik probeer aan te haken bij anderen. Maar er gebeurt gewoon niks. De handrem piept en knarst en voor mijn gevoel kom ik zelfs langzaam tot stilstand. Dat is niet zo, maar zo voelt het wel. Op 8 kilometer besluit ik tot een soort reset, voor het geval mijn hartritme weer idioot aan het doen is, zoals enkele weken geleden (toen keurig vastgelegd op de holter die ik droeg). Dat had ik natuurlijk eerder moeten doen, want met zo’n korte reset gebeurt er weinig. Ik kom daarna wel weer op gang maar het is al veel te laat natuurlijk. Ik ben niet alleen langzaam gestart maar nog langzamer geeindigd. Jammer maar helaas.

klik voor groot

Als je puur naar de cijfertjes kijkt, dan ziet het er prima uit. Een mooie tempoloop die iets sneller is dan een tempoloop tijdens de training met een lagere hartslag. Maar dat was niet de bedoeling, en het voelde niet zo. Dus is het voor mij een mislukte loop, want meer dan 3 minuten eindigen onder de doeltijd is wel erg veel voor een 10 km rondje!

Op naar de laatste 2 weken voor de GNR. Ik zie het wel. Ik doe mijn best, heb niets ‘fout’ gedaan deze loop maar het ging gewoon niet. Ik liep natuurlijk nu niet met holter en weet niet of weer gebeurde wat gebeurde met het hartritme zoals bij de run met de holter. Het zou heel goed kunnen. Daar kan ik dan weinig aan veranderen. So be it. Er eindigden nog steeds mensen na mij, dus zo erg is het nou ook allemaal niet.

klik voor groot

Na de run hebben we eerst lekker Ztje uitgelaten op de prachtig bloeiende heide. Daarna een zalig ijsje gegeten in Blaricum en tot slot poffertjes bij de kraam die in het centrum van Laren staat tot en met volgende week. Dan is het feest alweer afgelopen. Dit jaar waren we er niet eerder, maar meestal proberen we toch wel eenmaal per jaar daar een keer poffertjes te eten.

Al met al dus – afgezien van de slechte eindtijd – een geslaagde middag.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 20
* HR gemiddeld 154 (dat is dus veel te laag)

sep 16 km – 2012 totaal 1.504 km

01.09.2012 – week 4 dag 3 – 30 min DL 70% HR max + V – totaal 6 km

**01.09.2012 – week 4 dag 3 – 30 min DL 70% HR max + V – totaal 6 km**

Vandaag in aanloop voor de 10 km van morgen een rustige training op 70% van de max HR met enkele versnellingen. Eergisteren deed ik dat als 6 VS als 100-tjes redelijk aan het einde van de training, nu deed ik om de 500 meter een rustige versnelling tot 10 km tempo en weer terug. Dat liep op zich goed. Ik vond het alleen erg lastig om zo te sukkelen en gebruikte de metronoom dan maar om de cadans op 170 te houden tijdens mijn gesukkel. Dat is nog niet eens makkelijk maar wel een goede training. Daarbij dan weer de ademhaling netjes houden en kijken naar de HR.

Ik voelde alleen de hele weg alsof ik nog moest beginnen of op gang moest komen en ineens was het dan alweer klaar. Dat was dus vreemd en niet zo lekker eigenlijk. De versnellingen gingen wel weer heel erg gemakkelijk, ik zat zonder moeite en snel op het 10 km tempo, hield dat even vast en zakte weer af naar joggen.

Morgen wil ik vooral experimenteren met ‘rustig’ beginnen, een stukje boven het gemiddelde tempo dat ik zou willen lopen. Dan langzaam opvoeren en dan hopen dat ik dat inderdaad kan en uiteindelijk kan versnellen. Tijdens trainingen kan ik dat ook, dus gewoon maar eens proberen en niet als een idioot wegscheuren wat ik helemaal niet kan volhouden. Misschien mislukt het experiment, dat zien we dan wel weer. Dan heb ik in ieder geval weer wat geleerd.

Het enige waar ik weinig controle over heb is het hartritme: dat moet wel normaal blijven, want op halve paardekracht zit er natuurlijk niks meer in. Maar daar ga ik niet van uit, het gaat gewoon lukken morgen. Op naar week 4 dag 4 alweer en dan aftellen tot 2 weken later!

Gegevens:

* totaal 6,3 km
* temp 14
* HR gemiddeld 138 incl versnellingen

sep 6 km – 2012 totaal 1.494 km