Categorie archief: duitsland

12.05.2017 – preuswald – 8,5 km

Gisteren liep ik hier al een kort rondje met woefje en vandaag lukt het me ook om een kort rondje te lopen. Helaas echt erg kort want ik vertrek meteen in de vroege ochtend voor mijn runnetje met woef. Ik merk dat ik moe ben en zware benen heb. Het loopt eigenlijk voor geen meter maar het is prettig om even buiten te zijn. Maar ik ben ook aan het nadenken over alles wat er nu gebeurt en hoe het verder moet en zal gaan met mijn vader. Allemaal niet leuk. Ik denk aanvankelijk dat ik een nieuwe route loop en dat blijkt deels waar te zijn.

klik voor groot

Ik loop eerst door het parkje en neem daarna een pad dat ik niet echt ken en normaal niet loop. Ik heb geen idee waar ik uit zal komen maar de richting voelt goed. Tot mijn verrassing kom ik weer bij de zendmast uit.

klik voor groot

Eigenlijk prima want nu weet ik waar ik ben en hoe lang mijn rondje kan worden en hoe lang het duurt. Ik loop een rondje en zigzag daarna offroad tussen de bomen door. Omdat ik blijkbaar moe ben, mijn voeten niet goed optil en niet oplet waar ik loop, val ik over een boomwortel. Voor je gevoel val je dan heel langzaam als in slow motion terwijl je je best doet om in evenwicht te blijven wat dus niet lukt. Ik zag de bramenstruiken ook dichterbij komen. Stom gedoe. Mijn bril blijft keurig op mijn hoofd zitten en ik val met uitgestrekte armen in de struiken. Gelukkig niet zo teveel schade en ik loop daarna weer verder en ga ook richting huis. Best lekker om even buiten te zijn weer. De temperatuur is prima en het is droog gebleven. Op naar de volgende run. Deze maand lijkt een all time low te worden door allerlei omstandigheden. Als ik daar nou ook lekker uitgerust van zou worden, zou het tot daar aan toe zijn maar dat zit er helaas dus ook even niet in.

gegevens:

* 8,5 km
* 13 graden

mei 99 km – 2017 totaal 1.303 km

11.05.2017 – preuswald – 11 km

Eergisteren liep ik in de middag nog heel vredig een 16 km rondje met woef en in de avond werd ik ineens gebeld dat mijn vader met spoed was opgenomen. Dat betekende dus dat ik laat in de avond nog naar Duitsland reed. Gisteren kwam er natuurlijk niets van lopen maar vandaag ga ik tussen de ziekenhuis bezoeken toch even op pad voor een rondje. Al dat zitten is natuurlijk helemaal niets voor mijn lichaam en het kan nu wel even. Ik had bij het snelle inpakken van mijn spullen gelukkig wel een paar schoenen in de auto gesmeten en in mijn koffer wat renkleding gepropt. Je weet maar nooit! Omdat het warm is qua temperatuur loop ik voor het eerst in korte broek en korte mouwen shirt. Wafje wilde gelukkig ook wel even mee dus samen op pad! Ik nam een nieuwe route en dat bleek best aardig in het begin. Een mooi pad en een aardig stukje over een deels verharde weg met mooie uitzichten.

klik voor groot


Uiteindelijk kwam ik weer op de weg die zo lekker omhoog loopt en liep ik daarna weer in het bekende bos. Op weg naar het bos liep ik ook langs een uitzichtspunt waar je in de verte het ziekenhuis ziet liggen. Een akelig groot gebouw met rare buizen aan de buitenzijde. Daar ligt mijn vader dus nu. Gek idee.

klik voor groot

Ook op een van de lastigste stukjes van het bos maar dat mocht de pret niet drukken. Het ging eigenlijk wel aardig en ik kwam overal tegenop tot mijn verrassing.
Zelfs de steilste klim die ik eigenlijk nooit doe, liep ik helemaal tot boven aan toe. Wel met wat gehijg moet ik toegeven maar het loopt aan het einde dan ook bijna vertikaal omhoog. Wafje vond alles prima zolang ze maar een slokje water kreeg.

klik voor groot

Ik had natuurlijk niet onbeperkt tijd dus het was maar een kort rondje. Na 11 kilometer stonden we weer voor de deur. Misschien kan ik morgen nog een kort rondje lopen. Afwachten maar.

gegevens:

* 11 km
* 13 graden

mei 91 km – 2017 totaal 1.295 km

03.05.2017 – preuswald – 11 km

Gisteren heb ik samen met woef 13 km gelopen in het bos en vandaag gaan we samen op pad voor een tweede rondje. Ik ga pas morgen weer naar huis omdat ik dan nog even naar Roermond kan voor een zakmes en naar Valkenswaard voor de rugzak. Aangezien woef het prima lijkt te doen, kunnen we wel voor een tweede rondje op pad. Ik heb alleen geen idee hoe lang we gaan lopen en daarom kies ik voor het rondje rond de zendmast vandaag. Het bos blijft toch mooi en ik vind het niet erg om wat rondjes te lopen hier. Dit is het enige vlakke stukje dat ik kan vinden hier (nou ja vlak..) en dat loopt ook wel even lekker na de route van gisteren. Ik liep ooit een hele lange training hier op dit stukje en dat beviel prima. Ik kan het op deze manier net zo lang of kort maken als ik zelf wil.

Onderweg zie ik een prachtige slak met huisje. Die zie ik niet zo veel want hier in de buurt lopen meestal die slakken zonder huisje. Vaak in grote getalen zodat je nog moet opletten waar je loopt ook! Deze was prachtig en ik ben toch even gestopt voor een foto.

klik voor groot

Ik loop een paar rondjes maar makkelijk gaat het niet. Ik heb enorm last van mijn buik, waarschijnlijk omdat we vanmiddag lekker gegeten hebben buiten de deur. Woef lijkt er aanvankelijk ook geen zin in te hebben maar dat verandert snel als ze haar behoefte gedaan heeft. Ik zet tijdens de run wel vier keer mijn petje op en af omdat het regent en dan weer droog en warm is. Het is echt raar weer. Gaandeweg wordt het bij mij ook beter en loopt het makkelijker. Ik denk dat ruim 10 km voor vandaag wel genoeg is en na het vierde rondje loop ik nog een half rondje offroad en daarna gaan we terug.

Ik zie twee hardlopers aankomen met een grote hond en aangezien ik al vermoed dat de hond voor mijn voeten gaat lopen omdat hij bij waf komt kijken, stop ik mijn run. Inderdaad loopt de hond voor mijn voeten omdat hij niet aan de knie blijft lopen bij de heren. Waf is bang voor de hond die erg wild is en samen zwalken ze over de weg waardoor de honden voor de andere lopers uitkomen. Een van de mannen loopt keihard tegen/door woef aan die gilt van de pijn. Nu ben ik dus echt pissig en ik roep naar de mannen die aanvankelijk gewoon doorlopen. Ruziemaken in het Duits kan ik ook prima. Het grappige is dat de mannen vonden dat ze totaal niets verkeerd deden. Ook een ‘sorry’ kon er niet van af. Als ze nou gewoon gezegd hadden ‘vervelend’ ofzoiets dan was voor mij de kous af geweest. Nu kregen we een hele discussie. Als zij nou eens hun hond zouden leren gewoon aan de knie te blijven en niet op alles af te rennen. Ik hoop maar dat waf nu geen last heeft van haar rug. Daar ben ik altijd zo voorzichtig mee en nou dit weer. Eikels.

Na dit voorval hobbelen we weer door en ik probeer het maar uit mijn hoofd te zetten. Na ruim 11 km staan we weer voor de deur. Op zich twee aardige rondjes maar dat kan beter qua gevoel.

gegevens:

* 11 km
* 10 graden

mei 24 km – 2017 totaal 1.228 km

02.05.2017 – preuswald – 13 km

Vandaag ga ik een stukje lopen in het bos in Aken. Jammer genoeg had ik niet zoveel tijd daarvoor als ik hoopte want ik moest ineens rond 17 uur thuis zijn en dat wist ik dus niet. dat was dubbel lastig omdat ik niet meer precies de afstanden wist van de rondjes die ik er al eens gelopen had. Het enige dat ik zeker wist, is dat het nogal heuvelachtig is daar en dat dat dus veel tijd kost. Maar ik ga vol goede zin op pad. Het is raar weer. Niet al te koud maar wel af en toe met harde regen. Ik hoop er dus maar het beste van en neem mijn petje mee voor de zekerheid. Ik loop eerst het heuveltje op en sla daarna rechtsaf richting het spoor. Tot mijn verrassing kan ik overal tegenop lopen en dat is wel fijn om te merken eigenlijk.

klik voor groot

Ik loop weer via het rare paadje langs de grens richting het drielandenpunt. Dat is altijd wel een mooie route hoewel het nu door de regen erg glad is vanwege de natte boomwortels. Maar ik ga rustig door en al snel ben ik bij het drielandenpunt. Het is inmiddels mei en de toren is geopend. Maar het is nog steeds een troosteloze bende daar. Wat een treurnis. Overigens zijn er vandaag best wat mensen die komen kijken maar wat je daar nu moet doen, is mij een raadsel. Ik maak een fotootje van woef bij het hoogste punt van Nederland en daarna van het echte drielandenpunt waar vandaag eindelijk wel eens de vlaggen wapperen.

klik voor groot

Daarna kies ik voor de weg richting Belgie en dat is een mooi op en neertje om even te oefenen. Het gaat eigenlijk heel goed maar ik twijfel een beetje over de route. Hoe lang is dit ook alweer en ben ik straks dan niet te laat terug? Ik stop enkele keren om op de kaart te kijken ende juiste richting aan te houden.

klik voor groot

Ik herken alles daar natuurlijk maar ik weet simpelweg de afstanden niet meer precies. Ik hobbel rustig door en schat in dat ik het niet ga halen. Wafje krijgt ook nog water en ook dat kost weer tijd. Overigens wil ze helemaal geen water op dit rondje maar ze krijgt het natuurlijk wel aangeboden. Overigens merkte ik vandaag dat ik weer eens een van de ritsen niet open krijg van de rugzak van Salomon. Dat is toch echt slecht. Eens kijken of ik nog even bij de winkel langs kan gaan. Ik snap niet dat ze daar van die slechte ritsen voor gebruiken want dit is al de tweede rugzak met dit probleem.

klik voor groot

Ik stuur maar eens een SMS naar huis dat ik te laat zal zijn. Weer tijdverlies maar het lijkt me wel zo goed om dat even te doen! Ik doe echt mijn best maar ik baal er eigenlijk van dat ik nu weer tegen de klok in aan het lopen ben. Ik klauter ergens even over een paadje omhoog om weer op de weg bij de zendmast uit te komen en vanaf daar weet ik wel ongeveer hoe ver het nog is. Het laatste stuk loopt helemaal naar beneden dus dat loopt lekker gemakkelijk.

Na ruim 13 km staan we weer voor de deur. Op zich fijn dat we toch nog een 13 km rondje hebben kunnen lopen maar ik was natuurlijk graag veel langer onderweg geweest. Er lijkt altijd wel wat te zijn de laatste tijd waardoor het allemaal anders loopt dan gepland of gehoopt. Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 13 km
* 10 graden

mei 13 km – 2017 totaal 1.217 km

02.12.2016 – preuswald – totaal 20 km

ronde 1: 13 km

Gisteren heb ik heerlijk twee rondjes kunnen lopen. Dat voelde helemaal fijn. Vandaag komt mijn moeder uit het ziekenhuis en daarom sprak ik met mijn vader af dat hij mijn moeder ging halen en dat ik meteen met wafje even op pad zou gaan. Zo gezegd zo gedaan en in alle vroegte vertrekken waf en ik voor ons rondje. Het miezert en het is koud. Maar waf moet toch uit dus we gaan echt op pad. Ik kies vandaag voor hetzelfde rondje als gisteren. Even omhoog en twee rondjes rond de zendmast waar het een beetje vlak is. Daarna toch het lusje door Belgie en vandaag weet ik natuurlijk dat ik niet te ver moet lopen. Ik snap het wel dat ik er gisteren voorbij liep, want het pad ligt vol met blaadjes en is bijna niet te zien. Maar we komen weer goed uit en lopen even later alweer rond de zendmast. Maar gisteren zag ik ineens een nieuw pad en dat wil ik wel eens proberen. Het snijdt mijn vierkantje doormidden als het ware en ziet eruit als een spannend paadje in plaats van het brede pad waar ik normaal loop. Ik probeer eerst de ene helft en dat loopt leuk. Daarna slinger ik weer naar de andere kant om vanaf het brede pad weer het andere stukje te ontdekken. In de verte hoor ik echter geschreeuw. Oh nee. Komt daar ‘de gek’ weer aan? Ik schrok me de eerste keer kapot toen ik die vrouw tegenkwam. Maar als ze dichterbij komt, probeert ze de hond te aaien en we komen dus tot stilstand. Ze praat tegen me! Normaal schreeuwt ze en doet ze ‘eng’. Misschien neemt ze weer haar medicatie. Ze blijft maar praten, over hardlopen en over honden. Ik krijg allerlei verhalen te horen over marathons die ze gewonnen heeft, het prijzengeld en meer. Is dit nou de waarheid of confabulatie? Hoort dat bij haar ziektebeeld? Ik heb geen idee eigenlijk. Het miezert en terwijl ze praat, word ik best wel nat. Uiteindelijk heeft ze dat zelf ook door en loopt zij ook weer door. Ik kan mijn pad vervolgen en sla eindelijk af naar het nieuwe paadje dat ik wilde ontdekken. Het loopt prima en het is leuk. Ondertussen krijg ik een SMS dat mijn ouders weer thuis zijn. Ik ga dus ook gauw terug om bij ze te zijn en na 13 km staan we weer voor de deur.

gegevens:

* 13 km
* 3 graden

ronde 2: 7 km

Omdat mijn moeder even slaapt en mijn vader weg is, ga ik in de middag voor een tweede rondje op pad met woefje. Het is grijs en miezerig maar de temperatuur is verder goed in het bos. Ik besluit dezelfde route te lopen als vanmorgen. Een paar rondjes rond de zendmast en dan dat nieuwe pad doorsteken als extra lusje. Niet mer door Belgie want dat duurt te lang natuurlijk. Ik kies voor 1000-tjes en dat loopt prima. Mijn hartslag blijft mooi laag (126 met een max van 138) dus dat is wel bijzonder op dit traject eigenlijk. Ik heb ook het gevoel dat ik de hele dag wel zou kunnen lopen. Woefje is ook helemaal tevreden en hobbelt lekker met me mee. Ik voel me een blij mens.

Na ruim 7 km staan we weer voor de deur. Even een fijn rondje en dan toch nog 20 km gelopen vandaag. Heerlijk buiten. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 7,5 km
* 3 graden

december 39 km – 2016 totaal 3.757 km

tracer – 70 km
rapa nui – 666 km
hoka clifton 2 – 477 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 330 km
pure flow – 454 km

01.12.2016 – preuswald – totaal 19 km

ronde 1: 11 km

Gisteren ben ik in Duitsland aangekomen. Ik ben de middag bij mijn moeder geweest in het ziekenhuis en lag niet al te laat in bed. Vandaag ga ik meteen als ik opsta op pad met woefje voor een kort rondje en daarna ga ik weer richting ziekenhuis. Het is koud en een beetje grijs als we vertrekken maar het is wel lekker om even op pad te gaan. Omdat ik wel even serieus wil lopen, klauter ik eerst omhoog om daarna een vierkantje te kunnen lopen dat redelijk vlak is. Op die manier kan ik tenminste even trainen. Ik loop twee rondjes maar dat begint toch ook wat te vervelen dus ik besluit toch een extra lus te maken door Belgie en sla linksaf. Waf moet daar eigenlijk aan de riem maar die bekeuring betaal ik dan wel als ik word aangehouden.

klik voor groot

Ik loop een stukje over een breed pad, sla linksaf en loop een extra lus. Het loopt allemaal prima maar op een gegeven moment zie ik klimtuig. O jee. Ik ben te ver doorgelopen en ik weet even niet precies waar ik ben. Ik was hier al eerder, dus ik weet wel ongeveer hoe ik terug moet maar ik pak toch even de kaart om te kijken. Ik neem een ruiterpad dat aardig klimt, en kom weer op het pad dat ik eigenlijk wilde nemen. Vanaf daar zal ik straks weer bij het vierkantje komen rond de zendmast waar ik aan het lopen was. Dat klopt ook en ik knoop er nog een lusje aan vast.

Omdat ik niet te laat bij mijn moeder wil zijn, is het helaas een kort rondje en ook een beetje ‘op de tijd’. Ik besluit dus terug te keren en ren de helling weer af richting mijn startpunt. Dat schiet tenminste een beetje op! Ik maak nog snel een kiekje van woef en ga naar huis.

klik voor groot

Na 11 km staan we weer voor de deur. Nu eerst naar het ziekenhuis!

gegevens:

* 11 km
* 2 graden

ronde 2: 7 km

Vanmorgen liep ik 11 km met wafje en dat was heerlijk. Ik ben de hele ochtend verder bij mijn moeder geweest en als ik om 14 uur thuis kom om woefje uit te laten, besluit ik mijn renkleding weer aan te trekken voor een kort rondje. Even lekker de spiertjes losmaken en even buiten scharrelen!

Het miezert een beetje maar het is eigenlijk best aangenaam buiten. Ik heb mijn Nike primaloft gilet aan en dat kan wel wat hebben en is ook lekker warm. Wafje vindt het ook allemaal fijn en rent met me mee. Ik neem een andere route dan vanmorgen en klim eerst omhoog.

klik voor groot

Daarna twijfel ik even waar ik heen zal gaan maar ik besluit even een klim te nemen en daarna door te gaan langs het ‘smokkelpad’ langs de grens. Als ik me niet vergis kom ik dan redelijk snel bij het drielanden punt uit. Daar kan ik even kijken en terugkeren via de brede weg door Belgie. Dat is een mooi rondje maar ik heb geen idee hoe ver het eigenlijk is.

Al snel ligt de klim achter me en sla ik rechtsaf richting smokkelpad. Daar staan grensstenen en ook een oud draaipoortje. Een echte grens maar niet heus.

klik voor groot

Wafje zit al in Nederland als ik nog Duitsland een stukje door moet. Achter me ligt een heel vervelend pad steil omhoog waar ik ooit als klimgeit omhoog ben geklauterd. Nu zal ik een ander pad nemen dat niet al te erg klimt maar wel echt offroad is.

klik voor groot

Ik hobbel over het pad en let op de wortels. Voordat ik er erg in heb, loop ik al bijna bij het drielandenpunt. Even langs het memorial en daarna door naar Vaals en het hoogste punt. Jammer genoeg hangen er geen vlaggen bij het drielanden punt en ook staan er wat mensen dus ik maak verder geen foto daar. Wel even bij het hoogste punt van Nederland dan maar en daarna rennen we gauw weer terug naar Belgie. Toch een gek idee dat ik dus door Duitsland liep, nu in Nederland ben en straks via Belgie weer terug zal gaan.

klik voor groot

Alles rond het drielandenpunt ziet er treurig uit vandaag. Alles is gesloten en kil. Gauw terug! Het pad door Belgie loopt heerlijk en al snel hobbelen we weer richting Duitsland. Net een lekker rondje van 7 km gelopen. Wel met wat klimwerk maar prima gelopen en niet moe. Wafje is ook happy en kan er weer even tegen.

Ik ga gauw koken en daarna weer naar mijn moeder. Vandaag toch lekker 19 km weggetrippeld.

gegevens:

* 7 km
* 3 graden

december 19 km – 2016 totaal 3.737 km

10.11.2016 – sauerland – dag 7 – 8,5 km

Vandaag is het helaas alweer de laatste dag dat we in het Sauerland zullen zijn. We willen niet al te laat vertrekken maar we gaan natuurlijk nog wel op pad voor een rondje. Maar als we de gordijnen opentrekken, zien we dat het nu pas echt flink gesneeuwd heeft, bovenop het laagje dat van gisteren was blijven liggen. Dat levert misschien dat toch wel problemen op nu met de fiets. Qua lopen gaat het misschien nog wel maar met die fiets? We gaan het toch proberen en na het afrekenen gaan we op weg om de fiets te pakken. Inmiddels is de weg voor het hotel wel schoongemaakt maar ik zie verderop dat er echt een dikke laag sneeuw op de weg en de paden ligt.

klik voor groot


Het begin valt eigenlijk al helemaal niet zo mee maar moedig ploeteren we voort. We moeten toch eerst richting de parkeerplaats lopen en misschien valt het daar mee omdat het verse sneeuw is.

klik voor groot

Als we bij de koetjes komen is het werkelijk prachtig. Wafje vindt het helemaal geweldig.

klik voor groot


We maken even wat foto’s en het begint ook weer verder te sneeuwen. Dat zal nog wel even doorgaan, althans zo ziet de lucht eruit! Maar van sneeuw word je eigenlijk niet nat dus we gaan verder met onze route en slaan linksaf bij de grote splitsing. We hebben hier al enkele keren gekeken maar hebben nog nooit dit pad genomen! Het is prachtig omdat we zo het dal inkijken vanaf het pad. Het is niet erg helder maar het is erg mooi. Grappig dat je vanaf hier zo’n ander uitzicht hebt ineens. Normaal loop je eerst het bos in en nu lopen we ineens langs het bos en hebben dus een echt uitzicht de diepte in.

klik voor groot

Als we even verderop bij een bankje komen, zien we goed hoeveel sneeuw er eigenlijk ligt nu. Als we doorlopen zien we ineens twee hertjes het pad oversteken. Wat een prachtig gezicht en wat zijn ze stil. We hebben al eerder naar alle sporen in de sneeuw gekeken. Hertjes zijn makkelijk te herkennen aan de hoefjes maar de afdrukjes die eruit zien als van een grote kat kunnen we niet plaatsen. Ziet een afdruk van een vos er zo uit? Al snel zien we dat we totaal verkeerd zitten op de route. We lopen helemaal niet de Liesen Naturweg maar het is mooi dus we lopen gewoon door omdat we straks weer op het goede pad uit zullen komen. Alles is nieuw dus dat is ook leuk.

klik voor groot

We lopen een mooi rondje en komen weer uit bij een bekend punt van de heenweg. Als we op de kaart kijken, zien we dat we rechtdoor kunnen steken en weer op een breder pad uit zullen komen dat ons weer nar de parkeerplaats zal leiden. Het is daarna ook wel genoeg geweest zo door de sneeuw want we krijgen inmiddels wel koude voeten van de sneeuw die in onze schoenen is gevallen. Volgende keer moeten we de sealskinz meenemen. Dat is ook bij regen en modder gewoon erg prettig!

De sneeuw is hier ook heel hoog en helaas blijkt het even later ook nog een eng steil paadje te zijn. Maar we doen voorzichtig en we komen er wel.
Woef vindt het helemaal leuk en heeft echt nergens last van. Ze rent op en neer en graaft met haar kopje door de sneeuw. Ze snuffelt in alle gangetjes en holen en ziet er dan zo uit….

klik voor groot

Na ruim 8,5 km staan we weer bij het hotel. Dat was een hele fraaie ronde waar we echt van genoten hebben. Niet echt hardlopen maar goed. De andere dagen ging dat gelukkig wel prima. Nu gauw omkleden, broodjes halen en dan op pad naar huis! Jammer dat het er weer op zit maar wat hebben we enorm geluk gehad met het weer. Eerst mooie herfstkleuren en daarna sneeuw. We hebben overigens meer dan 100 km hier afgelegd dus dat is niet slecht. Op naar een volgend avontuur maar weer!

klik voor groot

gegevens:

* 8,5 km
* 0 graden, sneeuw

november 146 km – 2016 totaal 3.551 km

09.11.2016 – sauerland – dag 6 – 25 km

Vandaag ligt er weer meer sneeuw dan gisteren. Het is prachtig en we genieten volop. Woef trouwens ook want die vindt de sneeuw wel leuk! Het lijkt nog wel OK qua fietsen en hardlopen dus we gaan vol goede moed en zin op pad voor een nieuw rondje. Tot onze verrassing hebben we ontdekt dat het naar Winterberg maar 12 km is door het bos. Dat is met de auto een stuk verder. Toen we eens op de kaart keken, ontdekten we dat we de route ook iets konden inkorten. We hadden al gehoord dat de weg naar Winterberg aardig op en neer zou lopen qua hoogteprofiel dus we doen het even rustig aan en kiezen voor een iets kortere route vandaag. We hebben dus een route gemaakt van 18 a 19 km en dat lijkt ons prima voor deze ochtend met deze sneeuw. De route staat in de navigatie op de fiets dus we kunnen op pad zonder al teveel op de kaart te hoeven kijken en de weg zou een redelijk groot pad moeten zijn dus dat leek allemaal veelbelovend. Ik ga eerst even de voetjes van woef insmeren vanwege de sneeuw en S. gaat de fiets pakken. Daarna gaan we weer richting de parkeerplaats voor de start. Even klimmen en vandaag weer meer sneeuw dan gisteren.

klik voor groot

We lopen aanvankelijk een stukje van de rode route die we al eerder deden. Maar met sneeuw ziet het er allemaal anders uit natuurlijk. De klim is eigenlijk prima te doen en al snel zijn we weer boven.

klik voor groot

Na 4,5 km moeten we even een smaller paadje nemen dat ons naar de nieuwe route zal leiden. Daar ligt al best veel sneeuw en het is even ploegen, ook met de fiets. Maar wat een feest!

klik voor groot

Het pad daarna is weer wat breder en beter toegankelijk maar we merken duidelijk dat we al een stuk hoger zijn dan bij de start. Er ligt veel sneeuw op de bomen en het is erg fraai. Het klimmen valt niet helemaal mee maar ik loop redelijk makkelijk naar boven en ook S. komt boven met zijn fietsje.

klik voor groot



We kijken af en toe op de bordjes onderweg en daar staat ook de hoogte op. We zijn nu rond de 650 meter, dus 100 meter lager dan op de Bollerberg waar we gisteren zoveel plezier hadden met de sneeuw. Daar zal nu wel helemaal veel sneeuw zijn! We zien ook Winterberg staan en zien dat het maar 5 km is vanaf het punt waar wij weer omkeren. Maar we besluiten dat niet te doen. Dat is wel een erg groot extra lusje dan! We lopen even verder naar het Franzosenkreuz am Alten Weg en even later zijn we bij de splitsing waar wij rechtsaf slaan weer terug naar Hesborn.

klik voor groot



De weg is een beetje glad omdat er kennelijk een vrachtwagen (voor de bomenkap) overheen is gereden. dat loopt niet ideaal maar vooruit maar. Mooi is het gelukkig wel en voor de fiets is het ook goed te doen. We zijn verrast dat deze Schwalbe Marathon banden het toch redelijk goed doen op dit terrein.

klik voor groot


Veel te vroeg naar ons zin zijn we weer bij de parkeerplaats. Gaan we nog naar de Bollerberg? Een ander rondje? We slaan weer rechtsaf en maken een ander lusje. Het is te mooi om nu al te stoppen. Ik kan de hele dag wel blijven lopen trouwens.

klik voor groot


Natuurlijk maken we weer wat foto’s van woef en van ons samen. Altijd leuk. Vormen waf en ik geen mooi stel zo samen in het geel? Valt wel op in de sneeuw. Toch denk ik dat de Cloudchaser beter zit omdat deze tankie toch een beetje gaat hangen bij haar buik als het nat wordt aan de buitenkant. Dat betekent dat ze dan koud wordt. Met de cloudchaser blijft ze lekker warm.
Na het lusje komen we weer op de bekende weg richting de parkeerplaats. Jammer maar helaas. Wafje moet ook eten dus we gaan toch maar weer terug. Inmiddels is het ook wel vrij mistig geworden.

klik voor groot

De fiets ziet er toch wel bijzonder uit met die sneeuwplakken overal. Dat fietsje heeft thuis wel wat onderhoud nodig denk ik en de remblokken slijten ook razendsnel natuurlijk.

klik voor groot

Na 19 km staan we weer bij het hotel. Misschien kunnen we vanmiddag nog een rondje lopen of eventueel wandelen met de stokken (dat deden we dus ook en dat verslag staat onder het kaartje). Als we hier nog een keer komen, gaan we zeker naar Winterberg lopen. We zouden dan zelfs het zo kunnen plannen dat we daar lunchen en waf eten geven en daarna weer verder of terug gaan! Ook is het wel handig om de volgende keer de mooie wandelkaart die ik jaren geleden kocht mee te nemen…..

klik voor groot

gegevens:

* 19 km
* 0 graden, sneeuw

ronde 2: 6 km

Vanmorgen hebben we ruim 19 km gelopen richting Winterberg. S. heeft niet zoveel zin om te fietsen en daarom gaan we eens met de poles op pad. Vanmorgen stond in het hotelkrantje dat je stokken kunt lenen bij de balie dus dat gaan we doen. Ik bracht mijn eigen stokken al mee dus 1 paar is genoeg. Het zijn verstelbare stokken dus we kunnen mooi eens kijken welke hoogte geschikt is voor S. We denken 120 cm omdat we dat al eerder probeerden.

Vol goede zin gaan we op pad. Inmiddels heeft het weer gesneeuwd dus dat is leuk. We willen naar de Bollerberg toren klimmen via een andere route waar we vorig jaar niet naar beneden durfden met de fiets. Nu willen we dat wel eens omhoog klauteren omdat dat de snelste weg is naar de toren en het ook wel erg mooi is nu met de sneeuw. Ik ben benieuwd hoe zwaar het zal zijn!

Eerst maar richting de parkeerplaats en ook dat steken we af via een offroad stukje. Helaas blijkt de camera te zijn meegenomen zonder geheugen kaart maar kunnen we gelukkig wel met mijn telefoon wat foto’s nemen van ons tripje. Na de parkeerplaats klauteren we de steile heuvel op.
Het stukje klimmen valt eigenlijk best mee en hoewel we ons best moeten inspannen, zijn we redelijk snel boven. Daar slaan we rechtsaf over een prima pad waar veel sneeuw ligt. Als het goed is, kunnen we straks via een heel smal pad (volgens de kaart) rechtstreeks naar boven klauteren.

klik voor groot


We kunnen inderdaad het paadje vinden en we klauteren naar boven. Er is natuurlijk niemand geweest en de sneeuw ligt echt best hoog. Het is wel een avontuur en we vinden het echt leuk om te doen op deze manier.

klik voor groot

Het is zo mistig dat we de toren helemaal niet kunnen zien bij onze klim maar ineens zijn we op de top. We zien helemaal niets qua uitzicht maar de hoeveelheid sneeuw en de stilte maakt het prachtig. We blijven even staan luisteren naar de stilte en lopen daarna het pad weer naar beneden vanaf de toren.
Inmiddels begint het ook echt te schemeren en foto’s maken komt er verder niet meer van. We lopen terug over een pad dat we kennen en eerder liepen en fietsten. Ik ben benieuwd of we straks alsnog onze hoofdlampjes nodig hebben of dat de sneeuw genoeg reflectie geeft. Ik schat in dat we net op tijd het bos uit zijn qua licht en anders is het ook niet erg omdat we natuurlijk goed voorbereid (en dus met licht) zijn vertrokken.

Na ruim 6,5 km staan we weer bij het hotel. Dat was een leuk avontuur en met de poles lopen was ook weer erg leuk. Dat gaan we nog eens doen!

klik voor groot

gegevens:

* 6 km
* 0 graden, sneeuw

november 138 km – 2016 totaal 3.543 km

08.11.2016 – sauerland – dag 5 – 13 km

Gisteren lag er een prachtig laagje poedersneeuw in de ochtend dat helaas in de middag alweer grotendeels verdwenen was. Maar de natuur zou de natuur niet zijn om ons vandaag weer te verrassen. Als we naar buiten kijken, zien we dat het wederom gesneeuwd heeft. Er ligt net iets meer dan de vorige ochtend. Misschien blijft dat wel langer liggen! We zijn dus reuze benieuwd naar de route(s) en gaan na het ontbijt snel op pad. Ik had eigenlijk ook een route in Dreislar getekend, maar omdat die route lager ligt, willen we toch weer de bossen in om te kijken naar de sneeuw! Wafje krijgt de cloudchaser aan en we gaan gauw weg.

klik voor groot


Terwijl we naar de parkeerplaats lopen als warming up, zien we hertjes door het veld naast ons springen. Een prachtig gezicht zo met de sneeuw. Het is overigens verder gewoon droog weer op een heel klein motsneeuwtje na. Ook is het niet erg mistig vandaag dus we zien ook nog wat in de dalen. De mistflarden maken het eigenlijk extra mooi. Het is fijn dat de weg hier naar boven al schoon gereden is door enkele auto’s. De bomen geven ook nog warmte af dus het is hier prima beloopbaar allemaal. We zijn benieuwd naar het bos!

klik voor groot



Er ligt duidelijk meer sneeuw in het bos dan gisteren. Toen lag er in het begin deel weinig maar nu ligt hier ook al een laagje. Wat is het mooi en wat is het lekker weer! Ik heb al snel mijn jasje uit en loop weer met mijn shirtje met sleeves en donsjackje. Dat loopt het fijnste met dit mooie weer. Ik heb wel handschoenen aan overigens. Het lopen gaat prima, het voelt allemaal zo fijn en schoon qua ademhaling.

klik voor groot


Op het stukje langs de bosrand maken we weer foto’s. Veel te veel natuurlijk maar hoe vaak loop je hier nou en hoe vaak nou met sneeuw? Ik vind het prachtig en sta gewoon even stil om me heen te kijken. Wat is het prachtig en vredig.

klik voor groot

Als we weer verder lopen, zien we de vliegenzwammen weer staan. Deze keer verder bedekt door de sneeuw maar ze houden het nog vol zo te zien met de sneeuw op hun dakje.

klik voor groot


Mijn schoenen doen het overigens prima hier in de sneeuw. Modder, natte stenen, bladeren en sneeuw. Inmiddels dus al van alles geprobeerd en dat bevalt goed. De natte bladeren van een paar dagen geleden was natuurlijk ook een nieuwe ervaring met deze schoenen, want dat heb ik nooit gehad in de UK als ik daar in de winter was. Wel modder en natte stenen. Maar dit bevalt prima zo.
Na de bosrand gaan we weer steil omhoog rechtsaf. Daar lag gisteren best een laagje sneeuw dus we zijn benieuwd hoe dat nu is. Erg origineel zijn we momenteel niet met de routes maar het is zo mooi dat we gewoon willen zien hoe het vandaag is.

klik voor groot

We slaan weer rechtsaf en komen weer uit op het brede pad. Dat is mooi schoon en daar kunnen we goed lopen en fietsen. Ondertussen bedenk ik waar we nu naartoe zullen lopen. Misschien naar de Bollerbergturm waar we uitzicht zullen hebben en waar zeker meer sneeuw zal liggen. De turm ligt immers op 780 mtr hoogte en de klim zal zeker de moeite waard zijn denken we.

klik voor groot

Als we weer bij de parkeerplaats uitkomen, besluiten we het te doen. De klim naar de Bollerberg(turm). Dat zal niet meevallen en we besluiten gewoon even ieder onze eigen weg te kiezen. Ik denk dat ik het wel zal redden maar met de fiets lijkt me dat uitgesloten. Veel te steil. Ik hoop alleen dat de weg niet al te glad zal zijn maar we doen gewoon voorzichtig. We slaan dus linksaf en starten de klim….

klik voor groot


Rechts van me ligt het dal en gelukkig hebben we uitzicht en kunnen we genieten van de sneeuw op de daken en de bomen. Het klimmen gaat mij prima af. Ik ben helemaal verrast dat ik zo makkelijk naar boven loop. Ik loop langs het pad waar we vorig jaar in zijn geslagen maar niet meer naar beneden konden (wilden bedoel ik) omdat het te steil was. Nu loop ik gewoon door en klim verder. Op een gegeven moment is de eerste klim voorbij en staat er een bankje met een fraai uitzicht. Uitdaging of niet, ik stop toch even om een foto te maken en te kijken of S. nog OK is op zijn fietsje. Dat ik deze klim al zo makkelijk en bijna fluitend kon doen is al helemaal super natuurlijk. Ik kan ook makkelijk verder maar die foto wil ik toch hebben.

klik voor groot

Na de korte stop bij het mooie uitzicht gaan we weer verder. Dat valt aanvankelijk even niet mee want dat stoppen zo in een forse klim is niet prettig. Maar het gaat goed en al snel ben ik weer in mijn ritme. Nu even door tot het einde dan maar! Langzamerhand komt er ook sneeuw op de weg en ik let dus goed op. S. maakt daar nog een foto van als hij op dat punt aankomt.

klik voor groot

Ik ben inmiddels bijna bij de turm aangekomen op het hoogste punt. Het lopen is niet overal even makkelijk meer maar omdat het verse sneeuw is, ga ik ervan uit dat er geen ijs onder het laagje ligt. Ik probeer licht en zeker te lopen zodat ik niet val en dat gaat goed. Als ik bij de top ben, hoor ik ineens woef heel raar schel blaffen. Althans dat denk ik. Het is woef toch wel? S. is toch niet gevallen met de fiets? Ik keer meteen om en loop weer naar beneden. Gelukkig komt S. daar al gewoon aanlopen met de fiets aan de hand. Niks aan de hand, wafje was kennelijk gewoon opgewonden en blij.
Samen lopen we dan nu maar even naar de turm om te kijken. Hier ligt echt wel wat sneeuw! Natuurlijk moet wafje ook even poseren. En die fiets? Die verandert langzaam in een sneeuwfietsje.

klik voor groot

Als we bij de turm komen, zetten we de fiets even weg en gaan verder kijken. Ik ga straks natuurlijk even naar boven klimmen maar als ik zo eens naar de trap kijk, zal dat niet meevallen. Op alle treden ligt een laagje sneeuw.

klik voor groot


Het uitzicht is werkelijk prachtig. Onderstaande foto vind ik echt een plaatje. Sneeuw en dan verderop nog een blik in het dal. Echt geweldig. Ik ben blij dat we de klim hebben gedaan om hier even rond te kijken met dit weer.

klik voor groot

Ik ga daarna even de turm beklimmen om te kijken of het vanaf de toren ook mooi is. Ik doe voorzichtig want er ligt best wat sneeuw en vooral op die trap.

klik voor groot

Het uitzicht is niet zo fraai vanwege de mistflarden en ik ga dus weer naar beneden. Daar laten we wafje nog even spelen in de sneeuw en we maken wat foto’s.

klik voor groot

Daarna gaan we maar weer eens verder. Ik ben benieuwd naar het pad want daar zal echt wel wat liggen denk ik. Zou ik er ook kunnen hardlopen en hoe gaat dat met de fiets? Het is prachtig mooi. Hardlopen gaat prima. Verse sneeuw is ook niet al te lastig en met goede schoenen al helemaal. Ik ben blij dat ik vandaag merino sokken aanheb want er valt natuurlijk ook sneeuw van boven in de schoen en dat smelt. Mijn voeten zijn echter prima warm en aangenaam met deze sokken.

klik voor groot


Omdat ik bij de toren mijn jackje heb aangetrokken, houd ik dat hier ook maar even aan. Hoofdbandje op en handschoenen aan. Het is hier ook wel iets kouder dan in het lager gelegen gebied. Het scheelt hier toch bijna 300 meter met het hotel.

klik voor groot

Het pad is goed te doen maar ik vind het maar knap dat S. zo met die fiets uit de voeten komt hier in dit terrein. Ik ben wel blij dat er nieuwe remmen opzitten inmiddels maar de remblokken zullen wel totaal versleten zijn als we thuis komen. Weekje heuveltjes en weg!
Waf vindt alles nog leuk. Ze blaft en praat veel onderweg, waarschijnlijk van de opwinding. Ik voelde al even op haar rug maar ze is lekker warm dus dat kan het niet zijn. Pootjes zien er ook prima uit dus dat gaat goed.

klik voor groot

Ook het laatste stukje is weer prachtig natuurlijk! Ik ben benieuwd hoe het morgen is. Zal alles weg zijn? Valt er meer sneeuw? Morgen zullen we het weten!

klik voor groot

Vandaag in ieder geval een geslaagde run met prachtig weer en mooie beelden. Er is genoeg sneeuw voor mooie plaatjes maar we hebben er tijdens het lopen en fietsen weinig last van tot nu toe. Ik ben tevreden dat ik zo makkelijk heb geklommen vandaag. Ook alweer een opsteker.

Na 13 km staan we weer bij het hotel. Veel te veel foto’s natuurlijk voor zo’n kort rondje maar het was zo mooi! Op naar de volgende run.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 0 graden, sneeuw

november 113 km – 2016 totaal 3.518 km

07.11.2016 – sauerland – dag 4 – 21 km

ronde 1: 14 km

De voorgaande dagen hebben we goed, droog weer gehad en genoten van de mooie herfstkleuren. Voor vandaag is sneeuw verwacht en als we de gordijnen opendoen, zien we een heel dun laagje op de bomen liggen. Wat een prachtig gezicht! We hopen maar dat het er nog ligt na het ontbijt dus na de ochtendwandeling met wafje en het ontbijt gaan we gauw op pad. De weg is helemaal schoon en het is echt maar een dun laagje maar toch prachtig om te zien. Vorig jaar hadden we op de laatste dag van ons verblijf ook een poederlaagje. Dat was toen een enorme verrassing en echt genieten. We klauteren eerst de klim naar de parkeerplaats bij Hohe Schlade op. Ondertussen geniet ik van de koetjes in de sneeuw en het laagje op de bomen.

klik voor groot


Na de parkeerplaats gaan we verder en we kiezen voor de blauwe route omdat dit vorig jaar ook zo mooi was met de sneeuw. We komen dan eerst langs een open stukje en klimmen daarna een stukje hoger waar misschien wel wat meer sneeuw zal liggen! Grappig genoeg ligt er bijna niks in het bos. Misschien te warm door de bomen, wie za het zeggen. Maar het open stukje is wel weer erg mooi met het dunne laagje en omdat het zo dun is, merk je er verder niets van bij het fietsen of lopen.

klik voor groot


We zien nog wat herfstkleuren door de sneeuwlaag heen en dat is echt prachtig. We nemen even de tijd voor een paar foto’s van wafje en van de sneeuw.

klik voor groot

Na het open stukje langs de bosrand gaan we weer verder. Even een klein stukje stijgen en daarna rechtsaf en even steil omhoog en door een bos stukje waar het vorig jaar zo mooi was met de sneeuw. Wie weet ligt er nu ook meer dan beneden! Dat blijkt te kloppen. De klim gaat prima en daarna sukkel ik al fijn over het sneeuwlaagje. Ook S. fietst eroverheen en dat gaat verder prima.

klik voor groot


Na het bosstukje waar wat meer sneeuw ligt, slaan we weer rechtsaf en lopen we weer op een pad waar eigenlijk geen sneeuw ligt. Alleen op de bomen ligt een prachtig dun laagje.

klik voor groot

Als we weer bij de parkeerplaats zijn, besluiten we hetzelfde rondje nog een keer te doen. Het is toch elke keer anders en het loopt prima. De grap is dat we nu tijdens dit tweede rondje ineens mooie vliegenzwammen zien staan! Zo zie je maar dat het nooit hetzelfde rondje is omdat je elke keer wat anders ziet.

klik voor groot


Het lijkt inmiddels een beetje warmer te zijn geworden en de sneeuw is op lager gelegen plekken meer regen dan sneeuw. Jammer, want met een beetje pech is alles straks weer verdwenen!
Na het bosstukje lopen we alweer terug naar de parkeerplaats en vanaf daar weer terug naar het hotel. Heerlijk rondje, echt zo verfrissend qua longen. Ik hoop dat we dit vaker kunnen doen ook al hebben we dan natuurlijk misschien niet zulk lekker weer. Maar vorig jaar hebben we ook in de regen gelopen en ook dan is de lucht gewoon fijner en schoner dan hier.

klik voor groot

Na 14 km staan we weer bij het hotel. Heerlijk was het. De kamer is vrij koud geworden omdat we alle ramen open hadden vanwege dat long gedoe. De kamer wordt ook al niet meer schoongemaakt omdat de stofzuiger misschien wel teveel stof verstuift in de kamer (hebben we bedacht). We gaan broodjes eten in de kamer en S. doet alsof het heeeeeel koud is! Woef ligt heerlijk te slapen inmiddels en is toegedekt met een lekkere handdoek.

klik voor groot

rondje 2: 8 km

In de namiddag gaan we op pad voor een tweede rondje omdat het vanmorgen zo heerlijk was. We nemen een hoofdlampje mee en op de fiets gaat de nieuwe Lezyne 900 lumen lamp. Daarmee zouden we het toch makkelijk moeten kunnen doen in het bos qua licht!

We lopen het korte blauwe rondje van de langlaufloipes omdat we dat kennen en goed te doen is qua stijgingsprofiel. Jammer genoeg is de meeste sneeuw alweer weg. Het loopt heerlijk en ik loop flink door. Even vliegen! In no time staan we na ruim 8 km weer bij het hotel. Wat een genot was dit, zo heerlijk opgefrist!

In de avond gaan we lekker lui een video kijken en vroeg slapen. Morgen weer een dag! Ik ben benieuwd of er morgen weer opnieuw sneeuw zal liggen. Zou wel gaaf zijn!

gegevens:

* 21 km
* 2 graden, sneeuw

november 100 km – 2016 totaal 3.505 km

tracer – 70 km
rapa nui – 635 km
hoka clifton 2 – 353 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 244 km
pure flow – 454 km