Categorie archief: east lothian 2013

06.06.2013 – spott – 8,5 km

Vandaag het laatste rondje hier in de omgeving. Ik zal het erg missen, want ik ben nog lang niet ‘uitgelopen’ hier. Het is echt prachtig en zeker met de bloeiende koolzaadvelden is het allemaal erg mooi. De heuvels zijn weliswaar zwaar om te lopen, maar zorgen wel voor adembenemende uitzichten. Ook als je met de auto rondrijdt, is het erg mooi om te zien allemaal.

Eigenlijk zijn we extreem lui geweest. Vandaag reden we ook weer – na een heerlijke lunch bij Chex Roux – langs een mooie ruine van een kasteel waar zo te zien nog aardig wat van over was. Niet gestopt voor een foto. Lui! Ook het kasteel met uitzicht op Bass Rock reden we wederom voorbij. Volgende keer toch maar wat ruimte nemen voor dit soort activiteiten ook. Zelfs de dierentuin in Edinburgh hebben we niet bezocht. Sterker nog: we zijn geen enkele keer in Edinburgh geweest deze keer. Niet voro de marathon, dan maar helemaal niet.

De keuze voor vandaag was niet eens gemakkelijk, want ik wist niet zeker of ik snel wilde lopen of gewoon een fun run wilde doen. Aangezien ik gisteren ook al gelopen had, wilde ik ook weer niet te ver. Choices choices….

Uiteindelijk besloot ik maar een rondje te doen dat ik al gedaan had, met als verschil het eerste stuk door het bos. Dat had ik wel al eens gewandeld dus ik wist al ongeveer wat me daar te wachten zou staan.

Ik had zin dus dan eerst maar eens op pad.

klik voor groot

Ik ben echt gek op die gele velden! Natuurlijk moest woef even voor de laatste keer poseren voor de heksensteen. Eigenlijk moet ik daar straks nog even een muntje gaan offeren bedenk ik nu!

klik voor groot

Daarna rechtsaf richting de Ford en het bospad op met alle witte bloemies. Het ruikt daar wel grappig eigenlijk, maar de brandnetels waren niet echt fijn zo langs het pad. Natuurlijk kan je daar ook niet echt vaart maken maar het is een goede oefening in trail runnen.

klik voor groot

klik voor groot


Onderweg ook mooie zwammen!

klik voor groot

Na het stukje bos weer op de weg en even genoten van het uitzicht.

klik voor groot

Daarna toch even een snel rondje gestart en dat lukte prima ondanks de klimmetjes van het eerste stukje door het bospad.

Bij de doorsteek vloog nog een buizerd voor me op die lekker op de grond zat te eten. Prachtig!

Zo kwam er een einde aan het lopen in dit gebied. Echt geweldig. Jammer van de marathon, maar ik heb gelukkig wel lekker gelopen hier en dat is wel erg fijn. Op naar de volgende runs.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 15

juni 41 km – 2013 totaal 901 km

03.06.2013 – spott – 7 km

Vandaag een kort en snel(ler) rondje na de 15 km van eergisteren. Ik heb een beetje spierpijn in mijn benen van het fotograferen van de afgelopen dagen. We zijn zowel naar de Farne Islands geweest als naar Isle of May.

Bass Rock zie ik op iedere run in de verte liggen en deze vogels vliegen daaromheen en nestelen daar met duizenden tegelijk.

klik voor groot

Gisteren was een tamelijk vermoeiende dag maar wel met een prima resultaat qua foto’s.

klik voor groot

Het was stralend weer en ik koos deze keer voor een korte broek. Helaas hadden beide horloges bijna een kwartier nodig om een GPS signaal op te pikken, en dat zorgde ervoor dat ik me lekker nog eens omkleedde om te gaan lopen in een topje.

klik voor groot

Maar uiteindelijk was ik klaar om te gaan lopen en gingen woef en ik vol goede moed op pad voor een kort rondje.

Eerst richting de Ford en daarna heuvelopwaarts. Gelukkig was er voldoende schaduw en viel het best mee om te klimmen. Zonder morren hobbelde woef met me mee. Daarna was het ineens over met de schaduw en liepen we in de volle zon langs Little Spott. Prachtig zicht op Bass Rock en ik vind het een grappig idee dat daar op dat moment al die duizenden vogels zitten te broeden en lawaai zitten te maken. De rots is ook zo wit vanwege alle vogelpoep! Geen foto’s tijdens de run deze keer omdat ik alleen even echt wilde trainen. Maar de mooie beelden staan wel in mijn geheugen gegrift natuurlijk!

Woef was aardig aan het hijgen en bleef een beetje achter. Na Little Spott gaat de weg lekker omlaag en maakte ik flink vaart. Woeffie bleef een beetje achter en ding steeds harder hijgen. Ook al geen warm weer hond! Het hele stuk richting de afslag heb ik haar een beetje aangemoedigd om lekker mee te lopen. Misschien moedigde ik mezelf daar ook wel mee aan, wie zal het zeggen.

Om de routes een beetje te kunnen vergelijken (en omdat het wel errug was voor woef en mij) klokte ik de eerste lap af na 4 km net zoals de vorige keer. Ik was 5 sec/km sneller dat was helemaal niet slecht met een zelfde gemiddelde hartslag als de vorige keer (148) dus ik was helemaal niet ontevreden. Tussendoor 200 meter gelopen zodat woef even kon poepen en daarna hobbelde ik netjes de heuvel op naar de farm en was het nog maar een klein stukje daarna. Na ruim 7 km waren we weer bij het huisje. Knetter warm maar zeer tevreden. Qua pijn lijkt het ook goed te gaan.

Gegevens:

* totaal 7,3 km
* temp 19

juni 23 km – 2013 totaal 885 km

01.06.2013 – spott – 15 km

Vandaag weer een nieuw rondje. Ik hoopte er maar het beste van, want de vorige run was niet echt een succes met die hekken waar je niet meer verder kunt. Maar het weer was prima en de omgeving is mooi, dus maar kijken waar het schip strandt.

Ik koos ervoor om eerst Spott Loan op te klauteren en eerst het weg stuk te doen voordat ik op off road zou komen. De weg was prima, geen auto’s en de afslag was ook gauw gevonden na enkele kilometers hoewel ik eerst een verkeerde afslag nam een veld in. Dat lijkt overigens ook een optie te zijn voor een rondje, dus dat was niet eens gek om even te bekijken.

klik voor groot

De afslag was wel een vrij goed pad en al snel liepen waf en ik vrolijk verder over de steentjes. Heuveltje op en heuveltje af.

klik voor groot



Grappig genoeg kom je dan ineens weer op een hoog punt waar je de zee ziet liggen in de verte en ook Bass Rock als witte rots in de zee.

klik voor groot

Daarna ergens rechtsaf voor een lusje maar dat mislukte, want ik zag niet echt een pad maar meer een soort weiland met een hek op de achtergrond. Daarom maar doorgelopen en even later linksaf richting Doon Hill, een archeologisch gebeuren waar ik nog niet geweest was.

Het pad was erg mooi, hoewel het een aardig klimmetje was met tegenwind ook nog.

klik voor groot

Als je daar staat, vraag je je dus even af wat er te zien is in een leeg veld, totdat je op het veld loopt en de resten toch wel ziet. Ik zou me wel een beetje bekocht voelen als ik hier speciaal heengereden zou zijn als toerist, maar nu als sightjogger was het wel leuk.

klik voor groot

Meer over Doon Hill op deze site

Nadat ik even gekeken had, was het tijd om weer verder te gaan. Helaas weer een hek en nog een hek. Ik tilde aanvankelijk Ztje over het hek om verder te gaan, maar al snel bleek dat ik nergens uit zou komen. Dan maar weer terug. Ik vroeg me even af of ik de hele route nu terug zou moeten lopen, maar gelukkig kon ik toch rechtsaf een karrenpad op en kwam ik alsnog weer terug op de route en kon ik gewoon teruglopen zoals ik de route weer herkende.

Daarna nog een extra lus gemaakt via Little Spott maar dat was ietsje verder dan ik dacht. Ook goed. Woef vond het prachtig maar had het wel warm.

klik voor groot

Na 15 km zat de run er weer op. Het was toch wel vrij warm geweest met het zonnetje maar de wind maakte veel goed. Goede training ook met al die heuveltjes.

Gegevens:

* totaal 15 km
* temp 15

rondje in google earth openen

juni 15 km – 2013 totaal 878 km

29.05.2013 – spott – 10 km

Vandaag weer een soort zwerfrondje proberen na de snellere run van eergisteren. Ik had van te voren een route uitgezet op terrein waar ik nog niet eerder was. Route netjes in de Garmin gezet en op weg dan maar. Het was niet echt lekker weer en het was ook tamelijk laat omdat ik aan het einde van de middag pas ben gaan lopen.

Eerst even omhoog bij Spott Loan en genieten van de gele koolzaadvelden en het mooie uitzicht. Hoewel het niet zulk fraai helder weer was als afgelopen zondag, was het toch nog steeds wel mooi.

klik voor groot

Daarna rechtsaf ergens de rimboe in en kijken waar ik uit zou komen. Het begin was veelbelovend en liep niet eens slecht.

klik voor groot

Beneden aangekomen liep ik eerst langs een soort fok kooi voor fazanten ofzoiets. Heel merkwaardig. Daarna zou ik rechtsaf moeten richting een watertje en dat leek aardig te kloppen. Garmin was het met me eens en er leek ook een soort pad te zijn.

klik voor groot


Na de schapen ineens een merkwaardig hek, maar dat kreeg ik wel open en nadat ik door de brandnetels was gelopen, kwam ik op iets dat op een pad leek. Maar al snel ging het over in een soort spoortje langs een watertje waar ik niet eens goed kon zien of ik op mos/kroos liep of in het water zou zakken. Ik lette dus maar op woef om te kijken of zij in het water zou zakken of niet. ik hoopte er maar het beste van. Hardlopen was dit in ieder geval even niet maar het was wel spannend.

klik voor groot

Ik modderde door en ineens… was daar prikkeldraad en hield het allemaal op. Ik zou dus gewoon om het watertje heen moeten, maar dat leek niet te lukken. Wat balen zeg, want nu moest ik ook weer terug over dat rare paadje langs het water.

klik voor groot

Eerst nog even aan de andere kant van het water gekeken bij het muurtje maar daar achter was ook prikkeldraad en bovendien was daar ook geen pad. Wat een stom gedoe. De streep op Google Earth is dus een muur en geen pad. Ook dat nog.

klik voor groot

Dan toch maar weer terug en over het gras kon ik wel redelijk lekker hobbelen. Ik voelde eigenlijk bijna niks van mijn lies. Mijn rug was wel gevoelig na de lange autorit van gisteren maar het ging wel aardig eigenlijk.

Bij de kruising nog even gekeken of ik misschien toch op een of andere manier nog bij de route terug kon komen, maar ik besloot maar terug te gaan. Het motregende ook een beetje dus het avontuur moest dan maar even wachten.

Toen ik terug liep richting de weg hoorde ik ineens een soort geblaf. Ik schrok me rot en keek wat het was. Een hert! Het hert rende bovenop de heuvel heen en weer en maakte die rare geluiden. Heel sinister zo op die eenzame plek met een beetje donker weer. Goede training, want ineens kon ik toch best snel de heuvel weer oplopen.

Toen we op de weg kwamen, zag woef ineens een een of ander beest. Of het nou een eekhoorn was of iets als een pine marten kon ik niet zien in de gauwigheid.

Daarna het lusje gemaakt dat ik eerder ook al liep dus dat was een rustig idee (dacht ik).

Eerst even over de weg en toen besloot ik links af te slaan richting de weg om de route iets korter te maken. Langs kennels en langs de velden. Best een aardige route eigenlijk. Ik had al bedacht dat ik op deze manier op Slott Avenue uit zou komen, de toegangsweg naar een enorm landhuis die me weer naar de hoofdweg zou brengen. Onderweg genoot ik nog van een ree die in de koolzaadvelden lekker aan het eten was.

klik voor groot

De weg ging naar beneden dus woef en ik hobbelden lekker door, op weg naar het einde van de route. Het toegangsgek kwam al in zicht en….. een hangslot!! Daar stond ik dan. Denkend dat ik nu bijna thuis was. Maar nee hoor. Ik kon niet verder en zou weer omhoog moeten en weer terug. Grrrrrr niet leuk. Maar goed, ik moest toch terug dus vooruit maar. En woef en ik liepen weeer omhoog. Maar eerst maar eens kijken hoe we er weer uit zouden komen zonder het pad langs de kennels te hoeven nemen.

Helaas moest ik woef nog over twee hele grote wildroosters dragen dus dat was nog wel even zwaar. Maar uiteindelijk kwam ik weer op de weg die ik een paar dagen geleden ook al had gelopen, dus vandaar wist ik de weg wel weer.

klik voor groot

We hobbelden lekker voort, op weg naar het huisje. Eerst naar de weg lopen en toen kwam ik weer langs het toegangshek. Even een foto maken van dat rottige hek waar ik niet doorheen kon komen.

klik voor groot

Uiteindelijk was ik gelukkig weer gewoon op de weg richting het huisje en na 10 km was ik weer binnen. Zoodra ik mijn voet over de drempel zette ging het stortregenen. Gelukkig lekker binnen!

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 10

rondje in google earth openen

mei 157 km – 2013 totaal 862 km

27.05.2013 – spott – 7 km

Vandaag weer een kort rondje als B2B met gisteren met wat tempowerk. Dat valt nog niet eens mee hier in de heuveltjes maar het ging prima. Eerst even wat klimmen, dan lekker dalen zodat ik cadans kan trainen. Omdat het op een gegeven moment wel erg hard ging, ben ik na 4 km toch even gestopt voor 200 mtr wandelen en ben ik daarna weer verder gelopen. Vanaf daar eerst weer een stukje klimmen. Geen foto’s, nergens gestopt en.. pijnvrij. Dat lijkt dus de goede kant op te gaan. Woensdag weer een rondje proberen en dan eens kijken hoe het allemaal verder gaat. Wellicht kan ik weer een schema oppakken ergens volgende week, maar dan zal ik eerst moeten bedenken wat de plannen nu zijn.

In ieder geval schreef ik me al in voor de marathon en de halve marathon in Edinburgh voor 2014. Die staat dan maar vast weer. Het huisje is al geboekt, en vandaag kon je je voor een lager tarief inschrijven voor 2014 dus dat heb ik maar meteen gedaan.

Op naar de volgende run dan maar weer.

Gegevens:

* totaal 7,3 km
* temp 10
* HR niet gemeten

rondje in google earth openen

mei 147 km – 2013 totaal 852 km

26.05.2013 – assignment 36: marathon edinburgh – DNS – totaal 10,5 km

Vandaag is de dag van de marathon in Edinburgh waar ik 36 weken naartoe geleefd heb. Alle trainingen gingen prima, ik was er helemaal klaar voor. Maar wat er nu precies gebeurde 2 weken geleden zal waarschijnlijk wel een raadsel blijven, maar het was ineens over met de plannen. Bijzonder in de fase van het taperen dat het dan alsnog misgaat maar goed. Shit happens.

Omdat ik eergisteren een redelijk goed rondje liep, was ik eerst van plan om (clandestien) alsnog de halve marathon te lopen. Ik had weliswaar zowel voor de halve als de hele ingeschreven, maar toen alles prima ging en ik er helemaal klaar voor was, verkocht ik mijn halve marathon startbewijs. Ene Nigel heeft dus lekker gelopen vandaag op een topdag met ideaal loopweer. Windje uit de goede richting, zonnetje maar niet knetter warm en lekker droog. Geweldige kans dus. Maar goed, dit jaar dus niet voor mij. Het was gisteren eigenlijk erg verwarrend en vermoeiend. Wel of niet, niet of wel. Maar uiteindelijk toch om 20 uur besloten om het niet te doen. Want waarom zou ik een risico nemen? Dus niet.

Vanmorgen dan lekker rustig wakker geworden, eerst even een stukje gewandeld met de hond en daarna even een route uitgezet waar ik nog niet geweest was. De Garmin 910 deed het prima, de route stond er snel op en daarna lekker op weg. Wat was het mooi weer!

klik voor groot

Deze keer niet rechtdoor meteen de heuvel op maar eerst rechtsaf naar een Ford en langs een bos met witte bloemetjes. Toch maar even een kiekje maken van waf tussen de bloemies.

klik voor groot

Na de Ford gaat het even redelijk steil omhoog en we hobbelen rustig verder. Het uitzicht is geweldig. Bass Rock schittert in de zon in de zee en de gele velden maken het spectaculair. Mijn troostrondje kan eigenlijk niet meer stuk.

klik voor groot

Het was erg mooi, en al snel koos ik weer een nieuw stukje over een soort karrenpad. Omdat het droog weer was geweest, liep dat eigenlijk prima. Daar blijkt de eerste 5 km er alweer op te zitten en ik heb zowaar nog best een aardig tempo ook (ondanks de klimmetjes).

klik voor groot

Daarna weer via het doorsteekje terug naar Spott (hoewel ik dus eerst voorbij het pad liep omdat ik het niet herkende) en weer een nieuw stukje, over onverharde weg.

klik voor groot

klik voor groot

Het was al met al best zwaar maar als je een stukje geklommen had, was het zo ontzettend mooi om te zien allemaal dat het echt de moeite waard was. Bovendien maken die heuveltjes me alleen maar sterker.

klik voor groot

Ik ben verrast dat ik zo hoog uitgekomen ben. Had eigenlijk geen benul dat ik zo lekker geklommen had, maar ik sta verbijsterd te kijken naar het fraaie uitzicht en de vergezichten. WOW!

klik voor groot

Het laatste stukje gaat heel steil weer naar beneden en ik besluit daar lekker uit te wandelen om niet alsnog een rare blessure op te lopen. Woef vindt het machtig mooi allemaal maar heeft het wel warm.

Na 10,5 km komt er een einde aan deze troostronde die echt geweldig mooi was. Dat had ik toch mooi niet gezien als ik in Edinburgh was gaan lopen.

Nu kijken hoe het allemaal verder loopt en met de coach een nieuw schema gaan opstellen. Misschien kan de halve eind september dan een hele worden. Eerst maar even kijken nu, maar ik ben al heel erg blij dat het steeds beter lijkt te gaan. Op naar helemaal pijnvrij lopen.

Gegevens:

* totaal 10,5 km
* temp 12 graden – zonnig
* HR niet gemeten
* cadans niet gemeten

rondje in google earth openen

mei 140 km – 2013 totaal 845 km

24.05.2013 – spott – 11,5 km

Vandaag mijn eerste rondje hier in de UK waar we zijn voor de marathon. Na zondag is dat allemaal voorbij en hoef ik er niet meer over na te denken dat ik er niet heb gelopen, vandaag voelt het nog een beetje raar. Want het lopen gaat namelijk best goed. Het was dus niet de bedoeling om zo ver te lopen ineens vandaag, maar ik liep verkeerd en op een gegeven moment kan je dan net zo goed doorlopen want dat zou net zo ver zijn als terugkeren.

Vorig jaar liep ik hier ook en ook toen was het prachtig. Het waaide vandaag behoorlijk maar het was droog vanmorgen. De velden zijn knalgeel met het koolzaad en dat is werkelijk geweldig mooi. Als het zonnetje nou nog een beetje wil komen, is het echt schitterend. Vorig jaar hebben we enorm geluk gehad met het weer en was het warm. Ook tijdens de halve marathon vorig jaar was het warm.

Eerst maar eens rustig warmlopen en kijken hoe het allemaal voelt. De weg loopt al aardig omhoog het eerste stuk dus even rustig aan en alleen als alles echt warm is. Ik loop langs een heksensteen en ga daar vanavond een muntje neerleggen en een wens doen. Drie keer raden wat die wens is. Pijnvrij lopen!

klik voor groot

Woef vindt het allemaal geweldig. Voor haar is het prima dat het niet warm is en ze geniet duidelijk volop. Ik draag zelfs bij de start hele dunne handschoentjes vanwege de wind en dat voelt best prettig.

Al gauw loop ik tegen het heuveltje op en voordat ik het weet, zijn we al boven. Huh? Vorig jaar vond ik dat nog best een klimmetje herinner ik me. Maar ik weet dat als ik straks rechtsaf sla, er ook weer een klimmetje komt.

klik voor groot

Ik loop rustig, let op mijn houding en zeg tegen mezelf ‘ik ben sterk’ en ‘ik ben fit’. Je weet maar nooit of het ergens voor helpt. Ik kijk ook bewust niet op mijn horloge, zodat ik niet weet hoe ver ik al ben en niet ga ‘afwachten’ of het weer misgaat op het 2 km punt.

klik voor groot

Na de kruising slaan we rechtsaf en ook dat heuveltje stelt dus werkelijk niets voor. Grappig dat ik dus toch sterker ben geworden van al dat lopen.

Ik geniet met volle teugen. Ik voel op een gegeven moment wel wat, maar het voelt absoluut anders dan (bijna) 2 weken geleden. Na 4 km doe ik even wat oefeningen en wandel ik even 400 meter voor de zekerheid, want ik wil niets overdrijven en ik weet niet precies hoe ver het is.

Woef en ik hobbelen rustig verder. Ik merk wel dat ik erg begin te letten op wat ik voel en niet voel maar ik probeer mezelf af te leiden met de omgeving en mijn mantra’s. Helaas loop ik (daardoor) verkeerd en ik loop dus een stukje om. Achteraf blijkt dat helemaal niet echt zo te zijn want ik had rustig door kunnen hobbelen en dan was ik ook goed uitgekomen.

Vorig jaar rende woef nog keihard van me vandaan achter een haas aan en liet me staan, maar deze keer is ze weliswaar heel actief aan het ruiken, maar blijft ze keurig bij me.

klik voor groot

Ik kies voor een kortere route die ik niet eerder nam en dat was prachtig met allemaal wilde bloemen. Aan het einde staan koeien lui in het veld. Het is echt jammer dat het niet wat helderder weer was want het uitzicht op Bass Rock is spectaculair, maar als het zo door blijft gaan, dan zit een nieuw rondje er zeker weer in.

Na ruim 11,5 km met wat matige klimmetjes kom ik weer thuis. Te lange loop naar mijn zin maar het voelt al een stuk beter dus ik zit op de goede weg. Het is een goede beslissing dat ik zondag niet ga lopen, zelfs geen halve marathon. Ik ben er tevreden mee met de beslissing en ik hoop dat het lopen nu weer de goede kant op gaat. Het huis is alweer geboekt voor volgend jaar en de marathon gaat volgend jaar gewoon door. Volgende keer wel een korter rondje!

Overigens heeft de eigenaar van het huisje vandaag in Edinburgh isogels opgehaald bij de marathon start. Dat is dus super fijn, want dan hoef ik er helemaal niet heen en zie ik ook niet de festiviteiten rond de loop. Hij bood het gisteren aan en daar maakte ik dankbaar gebruik van.

Gegevens:

* totaal 11,75 km
* temp 9 graden
* HR niet gemeten
* cadans niet gemeten

rondje in google earth openen

mei 128 km – 2013 totaal 833 km

Edinburgh – Marathon – May 26, 2013

Je het staat er echt: marathon zonder het woordje ‘half’.

Terugbladerend zie ik dat ik vlak na de eerste halve marathon in Nottingham een plannetje maakte voor de tweede halve marathon in Edinburgh, gekoppeld aan een lekkere vakantie. Bijna in dezelfde periode al nu, dus al maanden vooruit! Grappig, want ik had in september 2011 nog helemaal niet kunnen weten dat ik voor Edinburgh nog de Berenloop zou doen, Berlijn en Utrecht als LSD zou lopen en dan nu aanstaande zondag alweer mee zal doen met de Great North Run. Zo zie je maar. En dat allemaal terwijl ik tijdens het lopen in Nottingham nog dacht ‘tjeee waarom doe ik dit eigenlijk’.

Toch zitten er verschillen tussen de verschillende loopjes. De Berenloop was super leuk, qua sfeer en omgeving. Terschelling is natuurlijk prachtig. Het weer werkte mee, kortom het was geweldig. Tel daarbij op dat het onverwacht was dat ik ineens mee kon doen, dus twee dagen van te voren ineens sterke voorpret en geen aanloop spanning ofzo. Berlijn was ook heel erg leuk en daar liep ik voor het eerst via de RWR methode van Jeff Galloway. Ik vertrok met een plannetje, hield me daaraan en liep een heerlijke ontspannen loop met niet eens een slecht gemiddelde. Het weekend was verder gewoon super. Dus de Berlin Halbmarathon staat voor 2013 ook weer gepland en is geboekt. Die loop staat nu ook in mijn trainingschema ingepland als ‘snellere HM’. Utrecht was een debacle. Ik nam een startnummer over van iemand omdat het me leuk leek die loop te doen (jajaja een week na Berlijn) omdat er voor die dag toch een LSD op het programma stond. In de stromende regen liep ik daar en de laatste lap van 5 km heb ik echt struikelend en harkend afgelegd. Ik had het koud en wat was het saai onderweg. Nooit weer, maar dat werd mooi opgelost want de loop is voor 2013 helemaal verdwenen van de hardloopkalender. Zou ook niet meer meegedaan hebben. En daarna dan eind mei Edinburgh. Daarvoor deed ik een 12 weken schema met in de aanloop 2 geplande runs waar ik een PR op de 5 en de 10 liep. Dat beloofde veel goeds! We zijn eerst het parcours gaan verkennen en daarna de loop zelf. Wederom te warm weer voor me en hoewel ik ruim 6 minuten van mijn ‘oude tijd’ afliep, was het einde nou ook niet echt zo relaxed als tijdens de run in Berlijn. Zo zie je maar wat je moet doen voor die lousy paar minuten korter!

Meteen diezelfde dag nog besloten we de run te herhalen in 2013, want het huisje was super, we hadden geweldig weer en het was gewoon leuk geweest. Dat moet toch beter kunnen! Dus alles was geboekt en gepland al voor de halve marathon in 2013.

Maar ja, plannen zijn er om te veranderen en vorige week besloot ik dus de halve om te zetten naar de hele. Dat wil zeggen: me ook in te schrijven voor de hele want omruilen mag niet, ook niet vlak van te voren. En aangezien ik daar wel per se wil lopen, is een uitwijkmogelijkheid naar de halve dan wel zo fijn. Ik kan dan trainen in koeler weer tijdens de winter en het voorjaar om eind mei getraind en wel aan de start te verschijnen (en aan de finish). Tenminste, als alles zo blijft lopen zoals het nu gaat. Mijn schema is gemaakt en dat ziet er spannend uit. Berlijn HM staat daar – zoals gezegd – in als snellere halve marathon. Ik ben dus benieuwd. Nog 9 maanden te gaan en de klok gaat al meteen lopen vanaf zondag na de run. Er zal immers wel even aan getrokken moeten worden om de endurance verder op te bouwen. Maar komt tijd komt raad. Het is een absoluut slechte keuze qua parcours met 21 km op en neer gaande weg (zoals ik van afgelopen keer nog weet maar toen waren het maar 6 van die rottige kilometers) maar voor mij wel handig om te kunnen vertrekken met alleen het ‘finishen’ als doel. Wie weet krijg ik daarna de smaak te pakken voor een tweede.